"De volgende ochtend breekt de zon door, trekt de mist op en zeilen we ruime wind richting Newcastle, hier doe je het voor....". Dinsdagochtend 16 mei, onderweg naar de Orkneys-Schotland, besluiten wij vanwege een "gale warning" (hurde wyn) koers te zetten naar de Engelse Oostkust. In eerste instantie naar Hartlepool, maar omdat het weer die dag mooi bleef toch maar doorgezeild naar Newcastle. Inmiddels hebben we het trieste bericht gehoord dat diezelfde depressie Hans Horrevoets, zeiler op de ABN AMRO II, fataal is geworden en beseffen we ons maar eens te meer dat de zee altijd de baas blijft. Wij leven mee met zijn familie en vrienden.

Na het passeren van de havenhoofden van de rivier Tyne is het een "op en neer" van indrukken. Allereerst aardig dan weer roet, smog, zware industrie en vervallen kades. Toch blijft de hoop op een "moai plakje" en jawel daar verschijnt ongeveer de enige pontoon in de rivier vlak voor Newcastle, "the Friar's Goose Water Sports Club".
We willen hier niet meer weg....... Zoveel vriendelijkheid, behulpzaamheid en gastvrijheid zijn wij in Nederland niet gewend en...........na de vraag, die "Jan de Hollander" altijd bezighoudt: wat kost 't?........: "nothing, you're a visitor".

De meeste mensen hebben ons lange tijd fronsend aangekeken toen wij vertelden dat wij aan boord woonden. Welnu, er zijn meer in nog veel extremere vorm. De boot op onderstaande foto is van onze huidige buurman en Filippijnse buurvrouw. Zij wonen al 25 jaar aan boord op hun houten kotter die bij laag water droog valt en waar zij bij hoog water ieder uur een paar honderd liter water uit het schip moeten pompen om droge voeten te houden.

terug naar begin