Een oversteek om te zoenen - 18 juli 2006

"This is sailingyacht Roaring girl, do you read me? We have lost our propeller half way Biscay, can you give us a tow to the harbour?"  Dit geheel vrijwillige verzoek kregen wij 20 mijl voor La Coruňa in potdichte mist, 's ochtendsvroeg om 3.00 uur. Een Engelse zeilboot met vier vrouwen was tijdens de oversteek in de golf van Biskaje de schroef verloren en vroeg om een sleepje. Onze oversteek van circa 400 mijl vanaf de Scillies, de eilandengroep ten zuidwesten van Engeland, naar La Coruňa was tot op dat moment vlekkeloos verlopen; een ruime noordoostenwind 5-6 "op de kont", helder en zonnig weer en iedere dag dolfijnen naast de boeg, wat wil je nog meer. We raakten niet uitgepraat over deze prachtige oversteek, wat hadden wij het toch weer getroffen, ...............het was te mooi!

[Locatie: La Coruňa, Spanje   Positie: 53 °21'988 N, 8 °22'950 W]

Wij wilden de Engelse dames graag helpen maar durfden het op dat moment vanwege de flinke swell niet aan, ook vanwege onze stuurmaat, de windvaanstuurinrichting. De plaatselijke KNRM had aangegeven dat ze eerst maar zeilend de pier van La Coruňa moesten zien te bereiken, daarna zou er hulp komen......nou jaaa. Toen een half uurtje later de wind ging liggen, de swell grotendeels "verdween" en de mist optrok deden wij een verwoede poging hun alsnog naar La Coruňa te slepen. Maar door een veel te korte lijn en de overgebleven swell kwam "Roaring girl" bijna bij ons de kuip letterlijk en figuurlijk binnensurfen en brak "gelukkig" de sleeplijn. Een tweede poging zagen wij niet zitten. We zetten koers naar de haven en op het moment dat de pier van La Coruňa in zicht kwam begon Aonze schroef rare geluiden te maken. Nee, het zal toch niet, in het zicht van de haven............. Heel voorzichting wisten wij in de haven alsnog de eerste de beste mooring op te pikken, waarna Rolf de volgende ochtend de schroef wist te verlossen van een echte Spaanse winterjas (die ze in deze temperaturen waarschijnlijk toch niet meer nodig hadden). Ondanks de mislukte sleeppoging waren de vier Engelse dames van "Roaring girl" ons erg dankbaar, wat ons een een heerlijke fles koude witte wijn opleverde, voor de moeite!

In de haven van La Coruňa werden wij vervolgens de hele dag getrakteerd op vuurwerk en kanonschoten. 's Avonds toen er met veel getoeter en lawaai een hele vloot Spaanse boten naar buiten voer werd het ons duidelijk dat het ging om "Procesiόn del Carmen", oftewel de maagd Carmen, de beschermheilige van alle vissers, die op 16 juli in vele havens wordt geëerd. Ze zal inmiddels wel aardig doof zijn van al dat geknal.....



Procesiόn del Carmen, 16 juli 2006

La Coruňa is een verzamelplaats van zeilers van alle nationaliteiten met grotere reisplannen. Op onze ankerplek achter de "Dique de Abrigo Barrie de la Maza" oftewel de grote golfbreker vind je onder anderen Denen, Franzosen, Engelsen, Belgen, Duitsers en een aantal Nederlanders allemaal onderweg naar verre oorden. Met als meest opmerkelijke een Poolse boot met waarschijnlijk een lege koelkast, die tot grote schrik van de havenmeester niet met een hengel de visjes uit het water probeerde te halen maar met serieuze harpoengeweren vanaf de steiger stond te schieten. De havenmeester vond dat met al die rubberboten in de haven niet zo'n goed idee.

Een week geleden nog dik in het zeilpak zeilend door de Ierse wateren zijn we nu na nog geen 500 mijl qua cultuur en temperatuur in een compleet andere wereld "verzeild" geraakt. Hasta la vista!