"We zeilen met onze boot de Ria de Arosa op richting Santa Uxia de Riveira, pakken de bus naar het treinstation van Villagarcia, waar we om 12.48 uur de sneltrein nemen naar Santiago de Compostela"; we gaan als "pelgrims" op "bedevaart" naar Santiago."

[Locatie: Santiago de Compostela, Spanje Positie: 42°53'23 N, 8°26'67 W]

Op "bedevaart" onderweg naar Santiago de Compostela

Met bovengenoemde reis maken we natuurlijk de echte bedevaartganger een beetje belachelijk, wat natuurlijk niet onze bedoeling is. Het maken van een wereldreis per boot gaat soms dan ook gepaard met het doen van concessies, zoals in dit geval.......

In het kort; de legende van Santiago begint in het jaar 813 wanneer de graftombe van de Apostel Santiago wordt ontdekt, die in het jaar 44 onthoofd was in Palestina. Na een bezoek van Koning Alfons II aan deze vindplaats gaf hij opdracht tot het bouwen van een tempel en een klooster, het begin van de stad Santiago. Compostela heeft sinds die tijd pelgrims aangetrokken die voor de vergeving van hun zonden de baan van de zon en de sterren volgen. Vanuit verschillende Europese pelgrimswegen in onder andere Zweden, Polen, Nederland, Ierland, Groot-Brittannie en Turkije verenigen ze zich in Frankrijk (de Pyreneeen zijn het eigenlijke begin van de reis) en begeven ze zich van daaruit naar Galicie, Santiago. De echte bedevaartganger neemt de heen- en terugroute om zichzelf en zijn medemens in iedere etappe te zoeken en te vinden, totdat hij voor het altaar van de Apostel in Santiago, het middelpunt van Europa, komt te staan.

Eenmaal per trein (5 Euro voor een retourtje!) in Santiago aangekomen weten we al snel per voet de oude binnenstad van Santiago te bereiken. Omdat in de laatste twee weken van juli de viering plaatsvindt van de dag van het Galicische Vaderland en de Dag van de Sint Jakob de Apostel (25 juli) verwachtten wij enorm veel drukte wat eigenlijk enorm meevalt. Wat je natuurlijk wel ziet zijn de vele bedevaartgangers die in grote getale, gekleed in de meest uiteenlopende creaties en bijna allemaal gewapend met wandelstok, Santiago hebben bereikt, waar hun zonden zullen worden vergeven. Wij voelen onszelf echte toeristen die hier op een oneerlijke manier zijn gekomen.

Echte pelgrims, uitgeput zittend en liggend "voor lello" op straat

Natuurlijk hebben we de kathedraal bezocht, eeuwenlang de bestaansreden van Santiago. Wat een pracht en praal! Als "heidenen" kregen we hier, heel eerlijk, wel een dubbel gevoel bij. Aan de ene kant de bevolking in die tijd, die geen stuiver had, aan de andere kant de enorme rijkdom die deze kathedraal uitstraalt en heel wat mensen voor krom hebben mogen liggen. Daarnaast het gegeven dat door de eeuwen heen godsdienst veel ellende heeft gebracht, kijk maar naar de conflicten in het Midden Oosten, het Verre Oosten en vroeger in het oude Europa.

pracht en praal in de Kathedraal, eeuwenlang de bestaasreden van Santiago

Maar goed, wie zijn wij............ We genieten van de prachtige stad met vele bezienswaardigheden, de omgeving, de smalle oude straatjes, gezellige terrasjes en vooral de mensen die je hier in alle soorten en maten terugvindt. Moe maar voldaan stappen wij 's avonds op de trein terug naar Villagarcia. In de trein raken we aan de praat met een Spaanse uit Vigo die ons een paar goeie tips geeft voor het vervolg van onze reis in Spanje. Amper een halfuur uit Santiago vertrokken maken we alweer plannen voor de dag van morgen.

Een week of twee later bereikt ons per wereldomroep het bericht dat Santiago, door de vele bosbranden in Galicie, grotendeels is afgesloten van de buitenwereld.

terug naar begin