Weer een mijlpunt bereikt! We hebben zojuist met een mooie ruime wind Cabo de Seo Vicente gerond, een indrukwekkend punt omgeven door hoge rotsen, de meest zuidwestelijke punt van Portugal en dus ook van Europa.

We houden de voorgeschreven "2 mijl uit de kust" uit voorzorg maar aan, dit vanwege de stroming en swell die hier kan staan. Het valt allemaal reuze mee, maar we kunnen ons voorstellen dat het hier bij een harde zuidwester wel eens flink kan tegenvallen.

[Locatie: Enseada de Sagres, Portugal Positie: 36 °58'.80 N, 8 °56'.90 W]

De tocht van zo'n 60 mijl vanuit Sines is er weer een uit het boekje; met de halfwinder en een mooie noordwestenwind 4-5 worden de mijltjes langs de Portugese kust snel weggetikt en rondden we aan het einde van de middag deze beruchte kaap. Volgens de geschiedenis is Cabo de Seo Vicente vernoemd naar de martelaar Vicente, afkomstig uit de omgeving van Saragossa en wiens beenderen hier ooit zijn aangespoeld. Later zijn de stoffelijke resten overgebracht naar Lissabon, de stad waar hij patroonheilige van is.

We ronden Cabo de Seo Vicente, weer een mijlpunt bereikt.....

Eenmaal de hoek om begint de wind flink aan te trekken tot een dikke 7, versterkt door de kaap. In de baai vanÂ "Enseade de Sagres", een mijl of 4 verderop gaat het anker uit, nemen we een plons en toosten we op het bereiken van alweer een mijlpaal, het ronden van Cabo de Seo Vicente! En vele zullen hopelijk nog volgen.......

De volgende dag verkennen we per voet de omgeving samen met Guido en Eveline van de Baracca, ook een "vertrekkersboot" en Ria en Waldy en hun labrador Sarah, een stel die van plan is via de Middelandse Zee in Tunesie te overwinteren. Wat even een uurtje rondkijken zou zijn wordt een middagvullend programma, zo'n 20 km heen en terug door "bos en dal" naar de vuurtoren van Cabo de Seo Vicente. Van bos was weinig te bekennen; een droog en dor landschap met af en toe wat groen en langs de kust stijle rotsen met daartussen hier en daar een prachtig wit zandstrand.

Sarah voor lello bij de vuurtoren van Cabo de Seo Vicente

Op de terugweg doen we ons tegoed aan een flinke lunch met hamburgers en patat in een van de plaatselijke wegrestaurantjes, hoezo Portugees?! Aan het einde van de middag doen we dit nog een keer dunnetjes over bij ons aan boord.

Van l.n.r.: Eveline, Waldy, Ria, Rolf en Guido

Wanneer we 's avonds nog even de laatste mail en de weerberichten checken bereikt ons via de Navtex een vaag bericht: "waves of 2,5 meters coming from the Southeast up untill 20 miles to Cabo de Seo Vicente". Dat betekent dat we in deze baai niet meer beschut liggen en de volle laag krijgen. We liggen nog geen uurtje in bed en jawel de wind draait en het begint om ons heen lekker te rollen en te klotsen. De volgende ochtend is het geen harden meer, nauwelijks geslapen halen we om 8 uur het anker op en zetten koers richting Alvor, een plaatsje zo"n 20 mijl verderop in een soort Waddengebiedje waar je lekker kunt ankeren.

terug naar begin