Nog even doortrappen en we zijn boven, maar daar verschijnt weer een bocht en een berg en het volgende moment passeert ons een vrachtauto, die in slakkegang de berg op probeert te rijden, pffffff. Nog geen minuut later scheuren Eveline en Guido van "La Barraka" ons voorbij, relaxed op een scooter. Rolf denkt, "waarom heb ik zo'n vrouw" .........?

[Locatie: Porto Santo Â Madeira archipel Positie: 33°03'.00 N, 16°20'.00 W]

"We" hebben bedacht dat de mooiste manier om het eiland te ontdekken toch wel per mountainbike is, dus fietsen van stal, water en proviand mee en gaan.
De tocht die vanochtend begon als een "leuk fietstochtje" begint nu toch aardig te lijken op 1 van de zwaarste bergetappes uit de Tour de France. Maar eenmaal bovenaan de top van de "Pico do Facho" (Vuurbakentop), het hoogste punt van het eiland waar de wachters ooit vuren ontstaken als er piraten waren gesignaleerd,Â wordt ons afzien dubbel en dwars beloond, een prachtig uitzicht over het eiland en de Atlantische Oceaan.

Genieten op de "Pico do Facho"

We zijn met een goeie wind in de zeilen, na 460 zeemijlen, een paar dagen geleden aangekomen op Porto Santo. De oversteek van drie dagen vanuit Alvor verliep uitstekend en met alweer een mooie ruime noordenwind, kracht 4-5, was het genieten geblazen. Terwijl wij onze wachtjes aan boord draaiden tikten de mijltjes onder onze boot weg, werden we alweer" getrakteerd op een grote school dolfijnen en konden twee zeeschildpadden, al dobberend op de golven, het niet laten onze weg te kruisen. Het klinkt allemaal fantastisch maar de eerste dag op zee was voor Femke wel even afzien; het fenomeen "zeeziekte" sloeg namelijk genadeloos toe en als een "dood vogeltje" zag zij de eerste dag op zee letterlijk en figuurlijk in het water vallen................Inslingeren heet dit, als straf voor de afgelopen anderhalve maand relaxed zeilende langs de Spaanse en Portugese kust.

Porto Santo, een vulkanische eiland behorende bij de Madeira archipel, ligt 45 kilometer ten noordoosten van Madeira. Het eiland met zo'n 5000 inwoners werd in het verleden als bevoorradingsstation gebruikt voor ontdekkingsreizigers onderweg naar Afrika en Azie . Dat was in de tijd dat het eiland met al zijn landbouw nog groen en vruchtbaar was. Deze landbouw heeft echter ook zijn tol geÃ«ist want door het rooien van de bossen op het eiland kon de erosie ongehinderd toeslaan. Al fietsende over het eiland zien wij daar de voorbeelden van; dorre en droge terrasvormige berghellingen waar ooit landbouw was, verlaten boerderijen en weinig groen. Door Europese subsidie vindt er gelukkig weer opnieuw bebossing plaats. Verder is Porto Santo bekend vanwege Columbus die hier een tijd heeft gewoond en gewerkt als suikerhandelaar en trouwde met de dochter van de eerste gouverneur van het eiland.

Land in zicht...................,aankomst met koffie en gebak op de Giebateau!

Het eiland telt 1 stadje, Vila Baleira, waar wij 's avonds samen met onze vrienden Paul en Caroline van de Giebateau op onze aankomst toosten. Paul en Caroline Gieb zijn met hun Beneteau 40.7 begin mei vertrokken voor een wereldreis van 6 jaar! en we ontmoeten elkaar op Porto Santo weer voor het eerst sinds hun vertrek op 7 mei. Wij denken met onze reis avontuurlijk te zijn, zij zijn inmiddels heen en weer geweest naar Spitsbergen en hun volgende uitdaging is Kaap Hoorn!

Met Paul en Caroline van de Giebateau

In de "ligersbolle" 's avonds op het plein van Vila Baleira

terug naar begin