"Baia de Abre, achter ons ankertje genietend van de stilte, het prachtige vulkanische maanlandschap en het heldere azuurblauwe water... Madeira, een eiland met twee "gezichten"...

[Locatie: Baia de Abra, Madeira • Positie: 32° 44'.50 N, 16° 41'.60 W]

Voor anker in “Baia de Abra”,

Madeira“Baia de Abra”, de baai aan de Oostkust van Madeira, waar een kleine twee weken geleden onze reis op Madeira begon, heeft zijn aantrekkingskracht nog steeds niet verloren. We liggen, weer wat wijzer, op “stootgaren” om via “Ilhas Selvagens” (wilde eilanden en beschermd) over te steken naar de Canarische eilanden. De enige die ons op dit moment nog tegenhoudt is Gordon, de hurricane, die al enige tijd op de Atlantische Oceaan rondwaart en via de Azoren onze kant op komt........

Baia de Abra vanaf de overkant samen met Paul en Car van de Giebateau

Twee weken “zonnig Madeira”, een eiland met een grote verscheidenheid aan landschap en klimaat en waar je niet raakt uitgekeken. Steile, groene terrasvormige heuvels waar groente en de meest exotische vruchten worden verbouwd, die je doen denken aan de rijstplantages in Indonesie en de prachtige “levada” paden. Maar daarnaast ook de steile en groene noordkust van Madeira waar de hoge kliffen rechtstreeks de zee in lopen, de kale hoogvlakten van “Paul da Serra”, het vulkanische maanlandschap “Baia de Abra”, Madeira’s hoogste piek, de “Pico Ruivo”, op 1862 m en het drukke maar gezellige Funchal, de hoofdstad van Madeira en ook wel “klein Lissabon” genoemd.

De bekende trapsgewijze terrasheuvels waar bananen, druiven, allerlei soorten exotische vruchten en groenten worden gekweekt

In Funchal, waar we ruim een week in de haven en voor anker liggen, komen we voor het eerst in aanraking met het “andere” Madeira. Een “local”, een Engelsman, die al 15 jaar op Madeira woont en werkt, vertelt enigszins gefrustreerd hoe hij zakelijk wordt dwarsgezeten en overweegt het eiland te verlaten. Het gesprek gaat over politici die EU subsidies gebruiken om hun eigen bouwbedrijven onnodige wegen, bruggen, havens en de “prachtigste” boulevards te laten bouwen, waarbij men onderling de prijzen afstemt, hoezo “bouwfraude”? Het “mooiste” voorbeeld is een lege jachthaven die met EU geld is gebouwd maar waar men verzuimd heeft de ingang van de haven aan de juiste kant te bouwen, gevolg: grote brekers voor de ingang van de haven en een flinke oceaanswell in de haven, foutje......... Op Porto Santo zijn we al geconfronteerd met het begrip “bureaucratie”; het in- en uitklaren, eindeloze onnodige formulieren invullen en een jachthaven die op het oog dagenlang halfleeg is maar waar volgens de havenmeester geen boot meer in kan. Ankeren, wat wij het liefst doen, is voor maar liefst € 18,00 per nacht, dan het “beste” alternatief. Helemaal onvoorbereid zijn we niet want “vertrekker” Douwe Fokkema van de Johanna had ons via de SSB op het “vertrekkersnet” hiervoor al gewaarschuwd. Half geld voor anker in de haven en dubbel tarief bij ankeren buiten de haven! Achteraf wordt duidelijk dat we dit gewoon hadden moeten negeren door buiten de haven,voor het strand voor anker te gaan.

Eenmaal voor anker in de haven van Funchal worden wij gewaarschuwd dat de “Police Maritime” jacht maakt op ankeraars en deze na het verplicht invullen van een formulier € 25,00 per nacht laat betalen zonder ook maar enige faciliteit aan te bieden. Op de ankerplaats ontstaat onder de boten een gevoel van boosheid en onvrede, dit gevoel maakt echter al snel plaats voor het strijdlustige en gezamenlijke besluit om geen cent te betalen. Van een “local” horen wij wat de reden is; in de nieuwe dure jachthavens, gebouwd met EU subsidie en waar een paar hoge ambtenaren aandeelhouder van is ligt geen boot, zo’n regeling is dan snel geboren en probeert men op deze manier het ankeren te ontmoedigen. Na vier dagen “kat en muis” gespeeld te hebben met de “Police Maritime” verlaten wij zonder betaald te hebben de haven van Funchal om onze geliefde ankerplek Baia de Abra weer op te zoeken, een baai die nog niet door bureaucratie en EU subsidie is verpest, hoe lang zal dat nog duren...........

Ondanks deze “andere kant” van Madeira heeft het eiland zijn magie nog niet verloren. We maken de prachtige 11 km lange wandeling langs de levada van Ribeiro Frio naar Portela. Deze levada brengt ons langs steile afgronden, eeuwenoude bossen met eucalyptusbomen, grotten, watervallen en de terrassen waar groente en fruit worden verbouwd. De levadas vormen een netwerk van irrigatiekanalen over het hele eiland. Doel van deze levadas is om het vrij droge zuiden van Madeira van water te voorzien afkomstig uit het noorden waar water in overvloed is. De levada paden zijn aangelegd om de levada te onderhouden, dit gebeurt door de “levadeiro”, die zorgt voor het schoonhouden van de levada maar er ook op toeziet dat er overal voldoende water naar toe stroomt.

“Levada dos Tornos”, een voorproefje op de levada van Ribeiro Frio naar Portela……...

Op de bekende “Arbeidersmarkt”, Mercado dos Lavradores, in Funchal kopen we groente en fruit en zien we hoe verse tonijn wordt “gefileerd”. Met een soort machete wordt de tonijn met een lengte van zeker anderhalve meter verdeeld in flinke moten en verkocht aan de locale bevolking en hier en daar een toerist. Wanneer wij van de “Connoisseurs” van La Barraka verse tonijn krijgen en die ’s avonds heerlijk oppeuzelen is Rolf helemaal om, voortaan iedere dag vis......... Het is gelukt!

Arbeidersmarkt “Mercado dos Lavradores”, een kleurrijk geheel

Uitgestalde tonijn op de “Mercado dos Lavradores”

Met Paul en Caroline scheuren we met een gehuurde Opel Corsa het hele eiland over, hier en daar even uitstappen, rondkijken en weer verder; het doel om in een dag het eiland, met een lengte van 56 km en breedte van 19 km, te bekijken valt bij nader inzien door de smalle weggetjes langs steile afgronden en het centrale bergmassief toch wel een beetje tegen. Uiteindelijk worden de laatste 20 kilometers dan ook, na een heerlijke pizza in Machico, in het donker afgelegd...........

Onze afgelegde route over Madeira, rechts de ankerbaai Baia de Abra

Inmiddels hebben de toeristische uitstapjes op het eiland plaatsgemaakt voor de naderende oversteek naar de Canarische eilanden. Weerkaartjes en “gribfiles” worden opgehaald en terwijl de waarschuwing van hurricane Gordon op de navtex verschijnt wordt de datum van vertrek nog maar even een paar dagen uitgesteld.
En een jachthaven kunnen we altijd nog in want aan plaats geen gebrek................. , ze schijnen ons er graag te willen hebben! Wordt vervolgd.

terug naar begin