Logboek archief:

• 2009
• 2008
• 2007
• 2006

• Adres en vaarroute    • De Rajac    • Bemanning    • Over Zeilmakerij Molenaar

Hagelslag - 14 november 2006

"Op pakansie met liegtuig en met de boot naar Pemke en Golf",

aldus Marit, 2,5. Al weken is het voorpret in huize Klein en heeft Marit het alleen nog maar over de vakantie. Koffers worden gepakt, Skip, de bordercollie gaat ”uit van huis”, de paarden Diego en Salvador worden verzorgd door de buurmeisjes en Frans werkt zich helemaal uit de naad om de laatste tafels en kasten op tijd klaar te krijgen.


[Locatie: Valle Gran Rey, Gomera, Canarische eilanden • Positie: 28°04'.80 N, 17°19'.90 W]

En dan, na een halfjaar reizen, zien wij eindelijk mijn zus Jannette met Frans en de kids, Marit en Nora weer. Het was in eerste instantie even puzzelen (werk, ons vertrek naar Kaap Verden, welk eiland? etc.) maar uiteindelijk is het La Gomera geworden, helemaal goed. Bij aankomst in de haven in San Sebastian krijgt deze familie wegens een tekort aan auto’s voor een week een grote 9 persoons bus van Renault, altijd handig wanneer je met z’n zessen een weekje weg bent...........toch? Eenmaal “te plak” worden we door Frans en Jannette verrast met een heerlijk pakket Friese worst en vlaggen, kernhem, hagelslag, hollandse drop en nog veel meer en gaat de bbq in de hens. En ook Sinterklaas en Zwarte Piet weten La Gomera te vinden en worden we, compleet met  gedicht, overladen met een heerlijke letter, ouderwetse drop, salmiakballen, pepernoten en tijdschriften; een beetje wereldzeiler kan niet zonder.......... Frans en Jannette en Natasja en Elles, bedankt voor al die verwennerij, wij kunnen weer een jaar vooruit

Op de tweede dag wordt de “casa” van Frans en Jannette, wegens alweer drilboorlawaai, omgeruild voor een luxe appartement met groot zwembad bij Valle Gran Rey (vallei van de grote koning). Dit is een erg “tranquilo” dorpje aan de zuidkant van het eiland, waar helaas vanwege de Duitse hippie enclave meer Duits dan Spaans wordt gesproken. Maar dat mag de pret niet drukken, want de heerlijke frambozen- en chocoladetaart is niet te versmaden. Ook het eten bij El Fuego en Habibi, een bijzondere mengeling van de Spaanse, Arabische, Mexicaanse en Duitse keuken is erg goed.  Waarom we ons de dag erna niet helemaal “je van het” voelen is waarschijnlijk ergens anders aan te wijten.........?!

In de tussentijd hebben wij de jachthaven van San Sebastian omgeruild voor een heerlijke ankerplek in de baai van Valle Gran Rey, zo’n drie uurtjes varen en pakken wij gewoon de “rubber” om aan wal te komen. We hebben met z’n allen een heerlijke week; lekker zwemmen, snorkelen, lezen, rondtouren, eten en genieten van het mooie weer en het prachtige eiland.  



            
Dat je na een halfjaar met een boot op reis het autorijden wel een beetje verleerd wordt duidelijk wanneer Rolf in de Renault bus van Frans in een haardspeldbocht z’n spiegel eruit rijdt. Een beetje flauw want volgens Rolf ligt de schuld bij een paar localen die met een flinke snee in hun neus de bocht hebben afgesneden. Gelukkig  is de auto goed verzekerd en komt iedereen er goed vanaf.

Na een week is de koek helaas op en vertrekken wij weer naar San Sebastian om Frans en Jannette en het hele spul ’s middags op de boot uit te zwaaien. Dat is wel even slikken met de wetenschap dat wij hun waarschijnlijk twee jaar niet live zullen zien. Een paar uur later zijn de tranen weer opgedroogd en maken wij ons op voor de oversteek naar de Kaap Verden, een eilandengroep 800 mijl ten zuidwesten van de Canarische eilanden en zo’n dag of vijf/zes varen. Voorlopig is het over met alle gezelligheid en familie- en vriendenbezoek en moeten we weer serieus aan de bak!
terug naar begin

www.eigenwijze.nl www.zeilmakerijmolenaar.nl