"Deze fles champagne mag je pas openen als je de

Atlantische Oceaan bent overgestoken en de overkant hebt bereikt”, aldus Lex en Ellen van Nijkerk, de vorige en eerste eigenaren van Rajac, op ons afscheidsfeest eind april van dit jaar.

[Locatie: Bridgetown, Barbados • Positie: 13°05' 00 N, 59°37' 00W]

We zijn er! Na 14 dagen op zee is het dan zover en mogen wij eindelijk de champagne laten knallen. Hieronder het bewijs, proost!

Na het nodige papierwerk bij “Customs & Immigration” en water tanken liggen we voor anker in “Carlisle Bay”, op Barbados! Water tanken gaat hier volgens het “voor wat hoort wat” principe. Rolf haalde eerst een hele waslijst drank voor de jongens van de havendienst in de “duty free zone”, daarna wilde ze wel zorgen voor wat water. Achteraf gezien was het beter geweest als we eerst hadden getankt want tegen de tijd dat Rolf ze eindelijk had gemotiveerd daadwerkelijk water voor ons te regelen waren ze op hun kantoor al bijna door de helft van hun nieuwe drankvoorraad heen. “Welcome to Barbados man, Ya’ all cool? Jammin’ ”!
De oversteek van de Kaap Verden naar Barbados (lag op de route naar Tobago) is ons uiteindelijk 100% meegevallen. De eerste helft van de trip ging met zo’n 25-30 knopen (windkracht 6-7) en een gemiddelde van 160 mijl per dag als een speer, daarna werd de wind wat minder en moesten we helaas de laatste 1,5 dag op de “lawaaifok” (motor). Vanwege de swell van zo’n 3,5 meter kun je maar beter wat teveel wind hebben dan te weinig; dit voorkomt namelijk dat de boot gaat liggen rollen en klappen met alle slijtage aan tuig en boot van dien. Waar we wel van zijn geschrokken zijn de vele verhalen die we tijdens en na de reis hebben gehoord over afgebroken roeren (3 boten), achtergelaten schepen (4 boten), schade en een over boord gesprongen bemanningslid. Dit laatste verhaal gaat over een Belg, die als opstapper in Gibraltar aan boord is gegaan van een jacht. Halverwege de oversteek zag hij het echter niet meer zitten en stapte volledig “koekoe” van boord. De man heeft uiteindelijk vijf uur in de Atlantische oceaan rondgedreven omdat hij weigerde aan boord te komen. Uiteindelijk heeft de bemanning van het jacht hem met veel moeite weer aan boord gekregen, vastgebonden aan de mast en met behulp van een arts van een Engels marineschip hem met een spuitje tijdelijk uitgeschakeld. Uiteindelijk is hij overgezet op het marineschip en overgedragen aan het Belgisch consulaat op Barbados. Wij hebben gelukkig niets van dit alles aan boord meegemaakt en prijzen ons, liggend voor anker in een baai die zo uit de folder komt, erg gelukkig. Voor de bemanning van de jachten die midden op de oceaan vanwege verlies van roeren en andere omstandigheden zijn achtergelaten is het natuurlijk een triest verhaal; je verlaat “huis en haard”, de reis is voorbij............

Onze trouwe windvaanstuurinrichting: “Durk” (foar it wurk) 14 dagen heeft ie ons bij weer en wind op koers gehouden, een bijzonder apparaat die niet rookt,drinkt en zeeziek wordt. Op de achtergrond een squall; de wind is op dit moment volledig weggevallen maar kan binnen een paar seconden weer toenemen naar 40 knopen (windkracht 8). Wij hebben het advies van Ivo van de Rebel: “als je denkt aan reven, reven!”, dan ook tijdens deze reis serieus genomen.

Onze “tradewind” zeilvoering tijdens de oversteek; de grote kluiver uitgeboomd, de kotterfok aan de andere kant en in het grootzeil bijna altijd één of twee reven tegen het klappen.

Inmiddels liggen we alweer een dag of vier op Barbados en helemaal “geacclimatiseeerd”.
Zo hebben we geweldig gesnorkeld bij een paar scheepswrakken die hier in de baai begin 1900 zijn gezonken. Tip, neem een handje ongekookte macaroni mee en binnen twee seconden heb je honderden gekleurde vissen om je heen en achter je aan.

Met de public bus met een 1,50 B$ ticket naar iedere willekeurige plek (2 Barbados dollars = 1 U$ = 0,7 €), zijn we het eiland over gecrossed en hebben we een goede indruk gekregen van het eiland, wat over het algemeen vrij vlak is (de enige berg die het eiland telt is ca. 400 meter). Hoogtepunt van deze trip was wel het plaatsje Battsheba aan de oostkant van het eiland. Bekend als surfspot, de “Soup bowl” (in Battsheba worden jaarlijks de wereldkampioenschappen surfen georganiseerd) wordt deze kustlijn gedomineerd door hoge kliffen, uitgesleten rotsen en de woelige en ruige atlantische zee.

’s Avonds toen we naar de nieuwe film van James Bond, “Casino Royal” gingen namen we voor de verandering de privat bus, een bijzondere ervaring; stop zoveel mogelijk mensen in een bus, zet de reggea muziek op 10 en rijden maar. De bioscoop was ook een bijzondere ervaring, voor nog geen euro per persoon 2,5 uur lang de nieuwe James Bond met een zeer luidruchtig, bellend en applaudiserend publiek. Wat ons hier op Barbados met name opvalt is de levenstijl van de locale bevolking. Uiterlijk is het allemaal bling bling en zeer verzorgd. Kijk je naar hun leefomgeving dan maken ze zich daar minder druk om; huizen zijn veelal niet afgebouwd, er slingert overal rotzooi rond en een paar oude golfplaten doen dienst als schutting of dak. Daarentegen zijn de mensen hier supervriendelijk, nemen ze alle tijd voor je en ondervind je weinig stress bij de mensen, zo kan het ook...................?!

In de “Coconut shed”, een strandtent tegenover onze boot genieten wij van ons eerste biertje sinds weken; Banks, een lekker biertje gebrouwen op Barbados. Deze tent is overdag en ’s avonds de “pleisterplaats” van een aantal blowende Rastafaris, jammin’!

Over een dag of twee vervolgen wij onze reis naar Tobago, ca. 130 mijl ten zuidwesten van Barbados, om daar de feestdagen te vieren.

terug naar begin