Go slow on Tobago - 3 januari 2007

"You'll never see the end of the road while you're travelling with me, hey now,  
hey now, don’t dream it’s over……”- Crowded House – Don’t dream it’s over”

[Locatie: Store Bay, Tobago Positie: 11°09' 442 N, 60°50' 496W]

Happy Newyear! Voor iedereen een geweldig, gelukkig en vooral gezond 2007 gewenst!

Inmiddels zijn we alweer anderhalve week op Tobago en beginnen we aardig te wennen aan het ritme hier of te wel; “go slow on Tobago”! Het plan was om Oud & Nieuw in een van de andere baaitjes op Tobago te vieren maar plannen maken kun je hier schrappen en al vijf dagen zeggen we iedere ochtend tegen elkaar: “zullen we nog maar een dagje blijven liggen? Het is ook zo relaxed, om ons heen blauw water, wuivende palmen, op zwemafstand, een erg leuke beachbar en een heerlijk bakkertje, gezellige buren, draadloos internet en een prachtig snorkelgebied. Ja wat wil een mens nog meer?
Toch gaan we vandaag weer verder, ook tijdens een eindeloos lijkende wereldreis is het nodig plannen te blijven maken en onze reis te vervolgen. We gaan naar Englishman’s bay, een van de mooiste baaitjes van Tobago, hier wel zo’n 10! mijl vandaan…….., oftewel Lemmer – (wijlen) VZ8……

Kerst en Oud & Nieuw was voor ons een bijzondere ervaring; dit jaar geen zelfgemaakte oliebollen met een spetterend vuurwerk en blauwbekkend met een glas champagne op de steigers van de jachthaven van Terschelling maar 30 graden Celcius met het gevoel dat het nog volop zomer is........... Het kerstgevoel was de dag voor kerst dan ook nog ver te zoeken. Maar toen de bemanning van La Barraka het voorelkaar kreeg op het strand van Pigeon Point op 1e Kerstdag te gaan bbq’en en wij de locatie daar met ledkerstlichtjes, kerstmutsen, kaarsjes en kerstslingers wisten te versieren kwam het ware kerstgevoel weer boven. Fekke en Ditta, de opstappers van La Barraka wisten verse kreeft te ritselen bij een vissersman en wij beschikten nog over een halve meter Barracuda die we drie dagen daarvoor tijdens onze oversteek van Barbados naar Tobago hadden gevangen. Geen slechte ingediënten voor een lekker kerstdiner. Ditta Engel, in het dagelijks leven een serieuze bronzenbeeldenmaker, wist Eveline en mij hier de beginselen van het buikdansen te leren en onze stijve Hollandse lijven alvast op te warmen voor het echte Caribische dansen of te wel het bekende: “bubbelen”, “shake your ass baby”!!




Net gevangen, een Barracuda van precies een meter! We waren nog niet koud van Barbados vertrokken of we hadden al beet! Na een gevecht van zo’n 15 minuten wisten we dit prachtige gevaarte naar binnen te slepen. Een uurtje later lag ie schoongemaakt en wel in zo’n 15 moten in de koelkast, ons kerstdiner!



1e kerstdag met de bemanning van La Barraka, bbq’en op het strand bij Pigeon Point; kreeft en barracuda! Proost! (V.l.n.r: Femke, Rolf, de opstappers Fekke en Ditta en Eveline en Guido van La Barraka)  

Dat we tijdens onze bbq niet de enige bezoekers op het strand waren werd al snel duidelijk toen Guido, Ditta en met name Rolf werden overvallen door honderden zandvlooien, die het met name op hun voeten en benen hadden voorzien. De volgende dag waren de

gevolgen van dit zandvlooienfestijn dan ook overduidelijk zichtbaar; overal rode beten op Rolf zijn voeten en benen met als gevolg een directe run naar de dichtsbijzijnde apotheek voor antibeet en –jeuk. Zelf ben ik gelukkig bespaard gebleven van al dit leed, ze lusten me gewoon niet, mijn bloed is niet zoet genoeg, dat is nou jammer............?!



De volgende dag gingen we op advies van een paar locals naar “Sunday School”. Hier speelt een steelband in het kleedkamergebouw van het strand van Buccoo Reef. Om hier te komen namen we een “local taxi”, oftewel iemand die zijn auto voor een paar TT dollar beschikbaar stelt als taxi. Met de reggeamuziek op standje honderduzend konden we wel met z’n zessen in zijn aftandse Mazda, “no problem maaan!” Bij aankomst moesten we Fekke bijna uitzagen en mij van de voorruit afkrabben, maar wel lachen! We begonnen de avond met een voortreffelijk Caribische maaltijd bij een van de “foodstands”, dit beloofde veel.............Maar niet heus, de “Sunday School” is een echt toeristisch gebeuren waar bijna geen local te vinden is. En gezien de gemiddelde leeftijd was het meer “flubbelen” dan “bubbelen”..............

Weer een dag later wisten wij bij een achteraf gelegen dubieus verhuurbedrijf nog een van de laatste vrije Suzuki Jimmy’s voor weinig op de kop te tikken.  Overal waren de Jimmy’s verhuurd en eenmaal onderweg wisten wij ook waarom deze niet.........De kilometerteller deed het niet, allerlei lampjes gingen spontaan branden (maar was volgens de verhuurder “no problem man”), hij rook erg muf en overal kwamen losse draden onder het dashboard vandaan. Dat mocht de pret niet drukken, wij hadden een Jimmy en konden de hele dag het eiland over crossen. Wat een schitterend eiland is dit, in vergelijking tot de Kaap Verden is dit eiland groener dan groen. Het beschikt over een waar tropisch regenwoud het “Tobago Forest Reserve”, aan de kust vind je de prachtigste verlaten Robinson Crusoe baaitjes en mooie vissersdorpjes.



Met “onze” gehuurde Suzuki Jimmy op de voorgrond een dagje Tobago, op de achtergrond Englishman’s bay, een van de mooiste ankerbaaitjes van Tobago

Daarentegen is de hoofdstad van het eiland Scarborough vol en druk maar ademt het wel de typische caribische sfeer uit en was het zeker de moeite waard. Hier hebben wij ons de eerste dag na aankomst ook moeten inklaren, wat een bureaucratie; twee uur later stonden we 300 TT dollar (= ca. 50 US dollar) armer weer op straat. Maar goed dit “feest” van “Customs en Immigration” hoort erbij. We blijven aardig en vriendelijk tegen de “belangrijke” ambtenaren en vullen trouw alle papieren tig keer in. Tobago vormt samen met Trinidad binnen het Britse Gemenebest een republiek. Deze republiek bestaat sinds 1976 en heeft een president als staatshoofd.



                      Englishman’s bay, een van de mooiste baaitjes van Tobago
    



Toen Rolf aan deze mannen vroeg: “Where is this road going guys?, vertelde een het verhaal van een oude man die daar ook altijd zat en hierop het volgende antwoord gaf: “I am living here for more than 77 year’s and I’ve never seen this road go anywhere...............”! ☺



Tijdens ons ritje over het eiland in de  prachtige “Argyle waterfall” gezwommen; heerlijk zoet water, wat met kracht 10 naar beneden stort.



In het regewoud reusachtige “takkenbosjes” van bamboe

Oud en Nieuw hebben we gevierd met onze leuke Noorse buren, Terje, Berit en Mats van de Villvind. Een erg gezellige avond met heerlijk eten en dansen bij Cocoo Cafe. Jongens, bedankt voor de gezelligheid.

Het plan is om de komende week langs de baaitjes Englishman’s bay en Charlotteville (aan de noordkant van Tobago) te hoppen, waarna we half januari oversteken naar Trinidad om in het “klusserswalhalla” het onderwaterschip van onze boot te laten stralen en nog wat andere klusjes te doen aan de boot. Daarna richting de eilanden boven Venezuela o.a. Los Roques en uiteindelijk hopen we medio/eind februari op de ABC eilanden te zijn.