Nieuw bemanningslid! - 24 november 2007

nu anders, want het is nu niet de zee maar Sil die ons ritme bepaalt. Na 9 maanden is het zover, onze zoon Sil is geboren!





Locatie: Hoorn  
Positie: 52.38.312 N, 5.03.839 E
Datum: 26 december 2007
Weersomstandigheden: 3°C, bewolkt, ZW 5

Half oktober jl. zijn we vanuit Curaçao naar Amsterdam gevlogen om onze boot en het Caribische klimaat tijdelijk te verruilen voor het koude en gure Nederland. De boot laten we, naar we hopen, veilig achter in Seru Boca Marina. Hier is ze in vertrouwde handen van onze buurman Onno, werkzaam bij de marine en woonachtig op zijn boot Sogno d’Azul. We hopen met een (zomer)huisje aan het water in Lemmer nog enigzins het “gevoel” vast te houden, maar met -5°C en ijs op de sloten wordt dat knap lastig en laten we onze vaste ochtendduik maar even zitten.


Een winters plaatje, onze oude ligplaats bij jachthaven Iselmar. Hier hebben we vier jaar op onze boot gewoond, nu zijn we onderweg met de boot van Rolf zijn ouders richting Enkhuizen, 22 december 2007

Afgezien van het klimaat hoeven we eigenlijk niet echt te wennen, dat gaat, hoe gek het ook klinkt, helemaal vanzelf. Na anderhalf jaar zonder hebben we weer een mobieltje en een agenda nodig. Bij pa en ma eten we stamppot boerenkool en hutspotski, er wordt weer gezellig veel koffie (met een koekje) gedronken, we mogen de auto gebruiken en een fiets is ook zo geregeld. Van mijn zus kunnen we zo’n beetje de gehele babyuitset lenen, er wordt een complete verhuiswagen met ledikantjes en aanverwante artikelen door mijn ouders naar binnen geschoven en aan zwangerschapskleding voor de winter en lectuur geen gebrek, iedereen bedankt!! Rolf heeft de smaak van werken ook binnen notime weer te pakken en springt ’s ochtends om 7.30 uur fris en vrolijk ehmm.... op de fiets onderweg naar zijn werk bij een jachtwerf als manusje van alles. En jawel, we vieren ook weer Sinterklaas, wat groots wordt uitgepakt bij opa en oma in Woudsend.  Het voelt weer als vanouds met als verschil dat het tijdelijk is en we in plaats van met z’n twee straks met z’n drieën weer naar huis, onze boot op Curaçao, teruggaan. Nu voelt het nog ver weg maar de weken hier in Nederland vliegen in notime voorbij, nog ruim twee weken.............

Dé reden dat we voor drie maanden in Nederland zijn is natuurlijk de geboorte van Sil. Hier wonen onze ouders, zus, broers en vrienden en zijn de medische faciliteiten goed geregeld. Niet dat we Curaçao niet zien zitten, de maandelijkse controles bij gynaecoloog dr. Voigt waren immers heel positief. Toch geven wij er de voorkeur aan ons eerste kindje in Nederland te krijgen, in het bijzijn van familie en vrienden, een stukje gevoel denk ik. Na de toch heftige bevalling en alles daarom heen realiseren we ons nu dat we de juiste beslissing hebben genomen en zijn we erg blij hier te zijn.


Sil, hier drie3 weken oud

Het is een indrukwekkende, emotionele en geweldige tijd, de weken rondom en na de geboorte van Sil. We worden overspoeld met kaartjes, kado’s en mailtjes en; iedereen wil even een glimp opvangen van onze zoon. We . We moeten wel even wennen aan onze nieuwe status van papa en mama, toch pakken we ons vertrouwde wachtschema van vier4 uur op, vier4 uur af meteen weer op. De prachtige zonsop- en ondergangen, vliegende vissen, “een plotje maken”, een visje vangen en het netje doen maken echter nu plaats voor “tietenbier”, vieze luiers en veel was. Onze langste oversteek tot nu toe was twee2 weken, nu voelen we ons na vier weken “wachtlopen” aardig gebroken.

Om Sil alvast een paar zeebenen te geven vieren we voor de verandering dit jaar kerst op het water........ Dit jaar geen kerst en oud & en nieuw op Terschelling of zoals vorig jaar op Tobago met 35 graden, maar op Marken met de nieuwe boot van pake en beppe.


Enkhuizen in de winter


In de ochtendmist wachtend voor de Naviductsluizen bij Enkhuizen, onderweg naar Hoorn,
23 december 2007

Het was eigenlijk de bedoeling om met hun boot vanaf Lemmer via Enkhuizen en Hoorn naar Marken te varen en daar op 1e kerstdag te eten bij onze vrienden Guido en Eveline in hotel en restaurant, Hof van Marken. Guido en Eveline hebben we vorig jaar met hun boot
La Barraka, een Sunfast 37, in La Coruna aan de Spaanse kust ontmoet.  Gezamenlijk zijn we vanaf de Kaap Verden vorig jaar vertrokken voor de oversteek over de Atlantische Oceaan. Een jaar later, zij inmiddels de nieuwe eigenaren van hotel en restaurant Hof van Marken en sinds drie maanden ook papa en mama van dochter Madelief, zien we elkaar weer.


Guido en Eveline Colijn, Hof van Marken, 1e kerstdag 2007

Het “pakijs” in de Gouwzee dreigt echter bijna nog roet in het eten te gooien, waardoor we genoodzaakt zijn terug te varen naar Hoorn. Een autoverhuurbedrijf weet gelukkig te voorkomen dat ons kerstdiner bij Guido en Eveline in het water valt en met z’n zessen rijden we ‘s avonds, met mij als Bob, naar Marken. Volgens de familie een beetje krap, maar ik weet me nog goed vorig jaar op Tobago te herinneren toen we met 8 man in een oude Mazda werden gepropt.

Dat Guido goed kan koken weten we, maar met het 6-gangen kerstmenu overtreft hij zijn prestatie van exact een jaar geleden toen we met z’n allen 1e kerstdag aan de kreeft op Tobago zaten. Guido en Eveline, bedankt voor het heerlijke eten en jullie gastvrijheid, we hebben genoten!


Met Rolf zijn ouders en broer Mike aan het kerstonbijt in Hoorn

Ook willen we graag iedereen bedanken voor alle leuke kaartjes, kado’s, telefoontjes, mailtjes en enorme belangstelling rondom de geboorte van Sil, het is echt gigantisch. Op
13 januari a.s. vliegen wij weer terug naar Curaçao. Helaas kunnen we voor die tijd niet iedereen meer zien of spreken, een mailtje is dan ook altijd leuk (rajac@zeepost.nl) en wordt aan boord altijd graag gelezen.