Locatie: Deltaville Marina – Deltaville, Virginia - USA
Positie: 37°33.077 N, 76°19.821 W
Weersomstandigheden: 5°C, zonnig
Logstand: 12744 mijl
...........................En 16 november krijgt zeker een vervolg, want ondanks de radiostilte van de afgelopen twee maanden en dezelfde logstand en positie, hebben wij letterlijk en figuurlijk niet stilgezeten.....................................
Na in november zo'n beetje alle grote klussen aan de boot weggewerkt te hebben zijn we “nodig” aan vakantie toe en vertrekken 18 november jl. voor 6 weken naar Nederland.
Dankzij mijn broer Frans-Bart is de KLM in Washington van onze komst op de hoogte, en met een warm welkom, champagne en een goeie plek aan boord kan onze “vakantie” al niet meer stuk.
Rolf hier vanuit de cockpit een paar minuten voor de landing op Schiphol
Op Schiphol wacht ons de volgende ochtend, ondanks het vroege tijdstip, wederom een warm onthaal, wanneer Rolf zijn ouders en broer Mike ons bij de aankomsthal ophalen.
Eenmaal in Lemmer doen we dit samen met Rolf zijn ouders, mijn ouders en zus Jannette onder het genot van een kopje koffie en monchoutaart nog een keer dunnetjes over. Er is dan ook genoeg te vieren, want niet alleen Frans en Jannette verwachten half juni hun derde kind ook wij hopen begin juli een nieuw bemanningslid aan boord van de Rajac te verwelkomen!
En zo blijft het de weken daarop feest! Op 24 november vieren we samen met familie, vrienden en “eindelijk weer oranjekoek” Sil zijn eerste verjaardag. Zelf heeft ie nog geen flauw idee en blijft onder het geweld van alle bezoek en de wel erg veel (lawaaimakende) kadootjes bijzonder rustig.
24-11-'08
Met een “beetje” hulp blaast Sil zijn eerste kaarsje uit,
Sil gefeliciteerd!
Een paar dagen later, de 30e vieren we de verjaardag van Nora, de dochter van Frans en Jannette en van Famke, Hans en Mar hun dochter; alweer taart............................
De taart maakt vijf dagen later bij mijn ouders plaats voor pepernoten, chocoladeletters en heel veel kadootjes; Sinterklaas is jarig, “wie kent 'm niet.........”. Sinds wij in Nederland zijn duikt er bijna dagelijks wel ergens een Sinterklaas op en wordt Sil bestookt met zwarte Pieten, schimmels en (hulp) Sinterklazen; hij zal weten wie die “âld man” is. Maar het “heerlijk avondje is gekomen” is
net als vorig jaar weer een groot succes, wanneer de echte Sint twee grote dozen en een jutezak vol kadootjes bij de voordeur achterlaat en de kids zich vervolgens vol enthousiasme op de inhoud storten, bedankt Sinterklaas!
Tussen alle verjaardagen en bezoek aan vrienden en familie door zoeken we ook weer een aantal (oud) vertrekkers op. We drinken koffie op Marken in het hotel van Guido en Eveline van La Barakka en eten vis in Grote Keeten bij Ivo en Fenneke van de Rebel. Zij hebben deze winter tijdelijk hun boot op Nova Scotia verruild voor een plek achter de duinen van Callantsoog.
En natuurlijk niet te vergeten de “Bluesjes” met Jan en Wietske en hun 3 kinderen; zij hebben vanuit Panama hun reis rond de wereld even onderbroken met een kort verblijf in Nederland en zoeken óns met Surinaams gebak in Lemmer op.
De bemanning van de Suwarrow Blues; v.l.n.r. Koen, Esther en Annelinde, behouden vaart!
Maar het feest is nog niet voorbij want 12 december reizen wij met mijn hele familie af naar Speelstad Oranje, waar we vanwege het 45-jarig huwelijk van mijn ouders een lang weekend in het Pipodorp verblijven.
Na drie geweldige dagen rondgebracht te hebben in zwembad, speelstad en “woonwagen” beginnen we de rondjes van de 8-baan dubbel te zien, breken ons kampement weer op en zeggen Pipo de Clown en Mamaloe gedag.
Pa en ma bedankt voor deze gezellige en mooie dagen met z'n allen!
Ondanks onze “drukke” agenda vinden we nog net even tijd voor de tandarts, de verloskundige en het consultatiebureau. De mondhygiëniste straft onze eetgewoonten van afgelopen maand(en) af met een meedogenloze en pijnlijke behandeling, Sil krijgt zijn prikken en bij de verloskundige zien wij op de echo het hartje kloppen van ons nieuwe bemanningslid; een indrukwekkend moment.
De mondhygiëniste zijn we al lang weer vergeten wanneer Jannette en ik samen met mijn vader een paar dagen later een middagje gaan kokkerellen onder het mom: “koken met je dochters”! Na een goed bezoek aan slager en viswinkel leven wij ons 's middags met z'n 3'en uit in de keuken, flansen een heerlijk 4-gangen diner in elkaar en nuttigen vervolgens al dit lekkers 's avonds met onze aanhang, proost!
Dan is het bijna Kerst en gaan we samen met Rolf zijn ouders en Mike met de boot naar Terschelling, nee niet met onze eigen boot maar met het veer. We verblijven heel “chique de friemel” in hotel Skylge en hebben voor de verandering uitzicht op zee en op de jachthaven, die ieder jaar wel voller lijkt te zijn.
Een prachtig uitzicht vanaf onze hotelkamer op de jachthaven en het Wad, volgend jaar liggen wij er ook weer!
We genieten van het prachtige mooie winterweer, maken lange wandelingen door bos en duin, drinken als vanouds warme chocolademelk met slagroom bij de Walvis en eten 's avonds heerlijk bij Zeezicht en Storm, het nieuwe restaurant in de Torenstraat op West, waar je echt kunt smullen. Storm is absoluut een aanrader! Terschelling verveelt nooit en vooral in de winter heeft het eiland iets magisch waardoor we toch het liefst hier Kerst vieren.
Zeker wanneer we als vanouds een rondje maken over de steigers en hier weer heel veel vrienden en bekenden ontmoeten waaronder de Bullseye van Peter en Janny en Jelle en Carin met hun Forna 37. Ja, zelfs na drie jaar cruisen langs de meest exotische oorden en deze winterse temperaturen begint het hier op de steigers bij ons wel weer een beetje te kriebelen; volgend jaar liggen wij er ook weer!
's Avonds zijn veel boten in de haven verlicht en is de betonning van de Slenk op de achtergrond goed te zien.
Uitwaaien op het Noordzeestrand, Rink en Dieuwke bedankt voor deze geweldige dagen op Terschelling!
Ondergaande zon op het Groene Strand bij het “monument voor alle Terschellingers die niet zijn teruggekeerd van Zee”.
En de weken vliegen voorbij want eenmaal terug in Lemmer staat een paar dagen later Oud en Nieuw alweer voor de deur. Dit vieren we met oliebollen, bbq en vuurwerk bij Martin en Wimke in Woudsend. Nieuwjaarsdag is als vanouds bij mijn beppe in Workum waar de zelfgemaakte en oh zo goed gerolde kroketten van mijn ouders weer smaken als nooit tevoren.
Een paar dagen later is het al zover en vertrekken wij 4 januari weer naar de States. We zeggen iedereen weer gedag, pakken onze koffers en sluiten de laatste avond af met een “heerlijke” pizza. Na weken lang van lekker eten wordt deze pizza ons echter niet meer gegund; de nacht voor vertrek zijn we meer in het toilet te vinden dan in ons bedje met als gevolg dat we de hele vlucht naar Amerika met samengeknepen billen en een kotszakje onder de stoel doorbrengen.
Tel daar bij op 8 uur vliegen in een overvol toestel, chagrijnige bemanning (helaas geen KLM maar NWA) en een meer dan fitte Sil op schoot en het beeld is compleet. Maar we hebben het gered en worden diezelfde dag nog keurig netjes door de limoservice bij de boot in Deltaville afgeleverd.
Op dit moment, een kleine week later, zijn de magen weer tot rust gekeerd, is de boot voorzien van 2 lagen nieuwe antifouling en gaan we morgen weer het water in.
Onder het mom “mooi groen is niet lelijk” tjet Rolf 2 lagen antifouling op het onderwaterschip
De smalle en vrij ondiepe invaart naar Deltaville
Het is de bedoeling om dan dinsdag 13 januari met hopelijk een beetje goed weer te vertrekken richting Norfolk. De berichten zijn in ieder geval goed; zonnig weer, windje 4 en overdag temperaturen rond de 4 graden. Terwijl Nederland smacht om een elfstedentocht en de schaatskoorts heeft toegeslagen troosten wij ons maar met de gedachte dat we over een week of 2 in de Bahama's zijn; ook geen slecht vooruitzicht!!
Wij wensen iedereen een geweldig en gezond 2009!
Nieuw bemanningslid Rajac - 11 juli 2009