Waterpomptang - 16 november 2008

 “Willem met de waterpomptang........” - 16 november 2008             
Locatie: Deltaville Marina – Deltaville, Virginia - USA
Positie: 37°33.077 N, 76°19.821  W
Weersomstandigheden: 10°, zonnig
Logstand: 12744 mijl

“Hup, daar is Willem met de waterpomptang
De nijptang of de combinatietang
Hup, daar is Willem met de waterpomptang
Want Willem is niet bang
Je hoeft het maar te vragen
Dan staat-ie al te zagen
Te kloppen en te boren
De gaatjes in je oren
Als je maar kikt
Als je maar kikt
't Is Willem die het flikt, hoy.............” Tekst: Leen Valkenier. Muziek: Ruud Bos
           

“Willem met de waterpomptang”!

Sinds twee weken hebben we ons drijvende bestaan tijdelijk opgegeven en staan nu hoog en droog op de kant het echte campingleven te ervaren. Reden: 18 november a.s. gaan we voor 6 weken naar Nederland en grijpen dit gelijk aan om weer eens lekker ouderwets te klussen! En klussen zijn er genoeg; zo moet het schroefaslager na 2 jaar weer vervangen worden (leuk!), de romp, die wel erg grijs begint te zien, krijgt een nieuw verfje, het roer van de windvaan is nog aan de beurt, Sil krijgt een nieuwe slaapkamer en het corrosie spook is op verschillende plekken ook weer gesignaleerd. Dus, overal aan en klussen maar! En zo werken we ons (lees Rolf) in twee weken in een rap tempo door de klussen heen terwijl ik me stort op mijn taak als nanny.

Maar over “hoog en droog” gesproken, want een paar dagen voordat we de kant op gaan liggen we nog heerlijk achter ons eigen ankertje en vinden eigenlijk wel dat we de mooiste plek hebben; een prachtig uitzicht, zonnetje in de kuip, lekker beschut en zowaar een draadloze internetverbinding. Maar de plek is iets te mooi, wanneer 's nachts de wind draait en Rolf midden in de nacht constateert dat onze altijd wel iets naar stuurboord hellende boot nu toch wel erg scheef ligt, “Fem, we liggen op een zandbank!” Gelijk checken we via ons Maxsea programma op de computer het getij; wanneer is het laag en hoeveel cm gaat er nog af? Gelukkig zitten we 2,5 uur voor laag water en gaat er nog maar hooguit 40 cm af. Het tijverschil is hier iets meer dan een meter en enigszins gerustgesteld kruipen we weer lekker onder de dekens in ons puntje. Toch zit het Rolf nog niet helemaal lekker, vijf minuten later gaat ie gekleed in slechts een boxershort en peilt met een bezem vanuit de dinghy nog eens de situatie rondom de boot. Gelukkig liggen we met de hele boot op het zand en niet met alleen het roer, zodat we uiteindelijk weer lekker rustig gaan slapen en de volgende ochtend met hoog water toch maar even verhalen.

Een paar dagen later is het dan toch raak en staan we echt droog............... We kiezen echter niet de beste dag uit want terwijl wij achterwaarts het kraangat proberen in te varen waait de rook hier van de dijk; windstoten tot zeker 40 knopen (windkracht 8). Maar het lukt en twee uurtjes later staan we schoon, opgebokt en beschut op de kant.

        

In het kraangat hangen we met onze dikke kont in de singels,
                22 ton schoon aan de haak!
            

    Het ging al niet zo hard meer de laatste tijd...........de pokken voelen zich iets te goed thuis op de schroef en het onderwaterschip.
                

Familie Flodder hoog en droog “on the hard”..........

Maar het is hier op de haven goed toeven en alle facilliteiten zijn voorhanden. Zo is er een “courtesy” car, zijn er fietsen, is er op “loop- en fietsafstand” een supermarkt en beschikt de haven ook over een gezellige lounge, die door ons dan ook volop wordt benut als huiskamer, internetcafé en kindercreche. Er is zelfs een zwembad, maar met deze temperaturen iets minder in trek. En of je nu wilt of niet, ook hier in Deltaville zijn de Hollanders weer in grote getale aanwezig en dat zullen ze weten ook........Onze Engelse buren hier op de haven hebben de lounge inmiddels al omgedoopt tot “Dutch Consulate”.   


In “onze” lounge met Kurt en Nadine van de Crystal (rechts) en Gerjan en Ans van de Spirit                       culinair aan de rijst met kip en ananas.


Rolf repareert het roer van de windvaan nadat het bij een aanvaring in Chesapeake City bijna gespleten is. Na het op elkaar lijmen van beide helften is het geheel met een paar glasmatjes omwonden..............lang leve de EHBO cursus

Maar het is niet alleen maar klussen, alhoewel......., want terwijl “Willem” nog half in het donker staat te klussen ga ik met Sil, Kurt en Nadine, haar schoonouders en de kinderen Halloween vieren. Alle kinderen op de haven gaan prachtig verkleed, gezichten zijn gesminkt en in het nabij gelegen pikzwarte bos krijg ik het ware Halloween gevoel. Overal klinken enge geluiden, springen doodshoofden en “levensechte” skeletten uit het bos te voor schijn en waan ik me in een echt spookhol. Sil niet, die ligt vanuit zijn warme slaapzak in de kinderwagen het allemaal eens aan te zien en is totaal niet bang. Net als bij St. Maarten op 11 november is het de kinderen natuurlijk maar om 1 ding te doen; zo snel mogelijk een volle tas met snoep zien te bemachtigen, “Trick or Treat”!


Halloween met Jana, (links) en Lisa (rechts) van de Crystal met in het midden Dallas van het Australische jacht Mawali


          wahahaaaaahhhhhhhh, het is aardedonker, spoken en vampieren ontwaken!


De volgende ochtend zijn de spoken en vampieren in het bos weer verdwenen,
alsof er niets is gebeurd................

En dan hebben we op 4 november ook nog de presidentsverkiezingen en al weken en maanden is  Amerika in de ban van Obama vs McCain. Waar we in Maine met name  Obama aanhangers hebben ontmoet, hier in Deltaville, Virginia is het toch voornamelijk McCain wat de klok slaat. Op de haven doen de Europeanen in de voorliggende dagen dan ook aardig hun best voor Obama en wat blijkt aan het einde van de avond van de verkiezingen: Obama wint niet alleen de verkiezingen maar wint ook in Virginia..........! “Yes, we can”!
               

Sil in zijn nieuwe “hunkerbunker”

Ja, en zo vliegen ook hier de dagen weer voorbij en realiseren we ons dat we sinds Cape May half oktober alweer een maand verder zijn. Vanuit Cape May, de 1e stop na New York, is het naar Deltaville in de Chesapeake nog zo'n 230 mijl varen, maar die staan met een paar goeie dagen doorhalen dan ook snel op de klokken. De vrij saaie Delaware Bay en het Chesapeake & Delaware Canal weten we o.a. dankzij volle maan (om 3.00 am zijn we beide klaarwakker en halen anker op)  precies het juiste tij te pakken, zodat we 12 uur lang de stroom mee hebben en die dag een gemiddelde doen van zeker 7 knopen! Ja dat schiet lekker op. Een mooie ankerstek op de Sassafras River en een kleine week in het altijd leuke en gezellige Annapolis volgen. In Annapolis is het vanwege de boatshows (soort Hiswa)  druk en ligt zowel de Spa Creek als de Back Creek volgepakt met boten. In de vrij smalle en ondiepe Back Creek weten wij gelukkig nog een ankerplekje te bemachtigen; 20 meter ketting, dat is het maximum om nog een paar meter water achter de boot aan beide kanten vrij te houden. Ondanks de vrij harde wind die week gaat alles goed en houdt het anker zich prima, zo goed zelfs dat Rolf bij vertrek grote moeite heeft het anker weer los te krijgen. In Annapolis op de boatshow loopt Rolf stom toevallig voor een prikkie tegen een nieuwe radar aan. Al sinds het begin van onze reis heeft de radar kuren en vaak zitten we tegen een bijna leeg scherm aan te turen (wel lekker rustig). Dus hijs ik Rolf met waterpomptang en ander  gereedschap de mast in, waar ie in een mum van tijd alweer staat te zagen, te kloppen en te boren, maar met als resultaat: een goed werkende radar!
                
               
De nieuwe radardome is geinstalleerd!

Dit is echter van korte duur, want wanneer wij de volgende ochtend vroeg de haven verlaten
kleurt het beeld van de radar geel en volgt er een onophoudelijk alarm. De leverancier adviseert het hele spul maar op te sturen, gelukkig heeft de winkel zelf een betere oplossing en stuurt nog diezelfde dag een nieuwe unit op naar hun vestiging in Solomons Island, onze bestemming die dag! Zo gezegd zo gedaan; diezelfde avond hebben wij een nieuwe goedwerkende radar en zetten de volgende ochtend met zonsopgang koers naar onze voorlopige eindbestemming: Deltaville.




                         Vertrek uit Solomons Island met nieuwe radar!

                    Wordt vervolgd!