“The Perfect Storm” – 29 augustus 2008

“Een groep vissers besluit laat in het seizoen wegens een tegenvallende vangst nog één keer  

 

“The Perfect Storm” – 29 augustus 2008

Locatie: Gloucester, Massachusetts - USA

Positie: 42º 36.65 N, 70° 39.42 W

Weersomstandigheden: 22°C, half bewolkt , NE 3-4

Logstand: 11839 mijl


“Een groep vissers besluit laat in het seizoen wegens een tegenvallende vangst nog één keer uit te varen. Ze vangen veel, maar komen op de terugweg in een hevige storm terecht ..............”

We zijn aangekomen in het vissersdorpje Gloucester, o.a. bekend uit de film “The Perfect Storm” en het gelijknamige boek van Sebastian Junger en hebben midden in de haven een perfecte ankerplek gevonden. Het dorpje ademt letterlijk en figuurlijk de sfeer uit van de visserij; af en aan varen visserschepen de haven binnen om hun vangst af te leveren, de visfabriek draait 24 uur per dag door en op de wal voert “vis” in restaurants en winkeltjes de boventoon.

Aan de rand van het dorp en aan zee staat het bekende “The Fisherman's Memorial”, waar de honderden vissers worden herdacht, die de afgelopen vier eeuwen op zee hun leven hebben gelaten. Met de visser die over de horizon uitkijkt en rondom de in steen gegraveerde namen van alle omgekomen vissers is het een indrukwekkend monument.


Tussen de namen van de omgekomen vissers zijn ook de namen terug te vinden van diegenen waarop het waargebeurde verhaal uit 1991 “The Perfect Storm” is gebaseerd. Toen kwam een groep vissers van het visserschip “Andrea Gail” om doordat ze op de oceaan in een noordoosterstorm terecht kwamen, veroorzaakt door verschillende samenkomende lage drukgebieden.

Dat de Amerikanen van wel wat eerbetoon houden is hier in Gloucester goed te merken, want op een paar honder meter verder staat aan zee ook “The Fishermanswife memorial”, dit bedoeld voor alle vrouwen die hun man aan de zee zijn verloren.


“The Fishermanswife Memorial”

Maar Gloucester is dit weekend ook het decor voor het 24e schoonerfestival en de haven vult zich gedurende de dag met prachtige oude schoeners. Een schoener is een langsgetuigd zeilschip met oorspronkelijk 2, maar later ook meer masten. Kenmerkend voor de schoenertuigage is dat de achterste mast langer is dan de voorste. Het schip is hier aan de Noord-Amerikaanse oostkust ontwikkeld en was in eerste instantie bedoeld voor de visserij op de grandbanks bij Nova Scotia. Tot rond 1950 werden in Gloucester schoeners nog gebruikt voor de visserij, daarna deed de dieselmotor zijn intrede en werden de vissersschepen moderner.


We liggen 1e rang terwijl een van de schoeners de haven binnenloopt en de crew de zeilen opdoekt

Maar Gloucester is niet alleen visserij want in het oostelijke gedeelte van het dorpje op de Rocky Neck ligt een wijk waar alleen maar kunstenaars wonen en vind je “art galleries and studios” op iedere hoek van de straat.


Zonsondergang in Gloucester vanaf Rocky Neck


 Idem de volgende dag vanaf onze ankerplek in Gloucester

En met het weer treffen we het ook al weken want op een enkele bewolkte dag na hebben we steeds prachtig weer en redelijk goede wind. Zo varen we via het bijna 18 mijl lange Cape Cod Canal, die de Cape Cod Bay in het Noorden verbindt met de Buzzards Bay in het Zuiden, op 18 augustus met het stroompje mee (5 knopen! maar liefst in het kanaal) en een strak blauwe lucht naar Boston. Wel wordt het sinds we begin augustus Cape May hebben gerond bijna iedere dag een graad kouder en mag het zeilpak weer uit de kast, waar het al ruim twee jaar ongebruikt hangt. 'S avonds doen we ons kacheltje en olielampje aan en 's nachts slapen we “gewoon” weer onder een dekbed, heerlijk!


En Boston is leuk! Boston met zo'n 600.000 inwoners is dan wel de hoofdstad, de grootste stad van de staat Massachusetts en officieus de hoofdstad van New England, het oogt niet als zodanig want de sfeer is relaxed, de mensen zijn over het algemeen aardig en de stad voelt een beetje Europees aan. Via Nick en Gesa en hun twee kinderen van het Engelse zeiljacht Ty Dewi, die we onderweg naar Boston op zee tegenkomen, krijgen we een goeie ankertip; tegenover het “Financial District” en tevens downtown Boston.


 Vanaf onze ankerstek in Boston en uitzicht op het “Financial District” in hartje Boston. Bijna iedere avond worden er voor onze neus clubwedstrijdjes gezeild in verschillende boten, een mooi gezicht met een alweer bijna ondergaande zon.

Onze dinghy parkeren we aan de overkant van de rivier aan ons privé-steigertje tegenover het World Trade Center en nemen van daaruit de metro naar het centrum. En zo banjeren we drie dagen met Sil in z'n karretje door de stad, die z'n ogen en oren hier goed de kost geeft en de hele dag met een grote smile op z'n gezicht zich laat rondrijden. We wandelen een gedeelte van het ongeveer 4 kilomter lange “Freedom Trail”, die op verschillende locaties gebouwen en plaatsen laat zien uit de Amerikaanse Onafhankelijkheidsoorlog en bezoeken het “State House”, waar de staatsregering van Massachusetts zetelt. Dit in 1795-1798 gebouwde “huis” is met zijn in bladgoud gehulde dome hét voorbeeld geweest voor het US Capitol in Washington en is met al zijn kunstwerken en Italiaans marmer een museum op zich.

 


 Het “praathuis” in het State House


 De ontvangstruimte van de gouverneur, waar twee bewakers voor de deur de wacht houden en rechts, verborgen achter de computer, zijn secretaresse zit.

En we lopen wat af deze 3 dagen in Boston, wandelen door de fancy wijk Beacon Hill en dito Boylston en Tremont Street en doen ons drie dagen tegoed aan de beste pizza ooit bij de afhaaltent “The Upper Crust”.


Vanuit het bekende park “Boston Common” in hartje Boston wat vroeger diende als executieplek en waar militairen werden gedrild. Tegenwoordig heeft het gelukkig toch een wat leuker doel.

Na drie dagen Boston zijn de bandjes van Sil zijn kinderwagen gaar en varen we naar het 20 mijl verder gelegen Marblehead. Hier ontmoeten we Rick en Cindy van de Dragonfly, een stel die we afgelopen april op de San Blas eilanden in Panama hebben ontmoet en hier, tussen het zeilen in de Carieb door, wonen.


Gelukkig mogen we gebruik maken van een mooring van hun vrienden want ankeren is hier tussen de honderden “geparkeerde” boten onmogelijk. En we hebben een “vol” programma; met z'n allen ontbijten bij de plaatselijke coffee shop met cappucino en muffins, zwemmen op het strand van Gloucester en twee avonden met z'n allen bbq'en. En gezellig is het weer maar na een aantal dagen begint Maine toch echt te kriebelen en bedanken we Rick en Cindy met een flesje Schipperbitter voor de gastvrijheid en zetten koers naar Gloucester. Wij krijgen van hun als afscheid een pakket om “Dark en Stormy” te maken. Dit is een mix van donkere rum met ginger beer. Laat nu niet die storm maar komen............................, het liefst wel in een glas!


 De laatste avond bbq'en bij Rick en Cindy thuis