Voorproefje! - 17 augustus 2008

Met aan bakboord het Vrijheidsbeeld en recht vooruit de skyline van Manhattan

Voorproefje! – 17 augustus 2008                    
Locatie: Newport  – Rhode Island / USA    
Positie: 42.2963 N, 70.5089 W
Weersomstandigheden: 28°, zonnig , ZW 4
Logstand: 11705 mijl

“I want to be a part of it, New York, New York
These vagabond shoes are longing to stray
Right through the very heart of it, New York, New York

I wanna wake up in a city that doesn't sleep
And find I'm king of the hill, top of the heap

These little town blues are melting away
I'll make a brand new start of it, in old New York
If I can make it there, I'll make it anywhere
It's up to you , New York, New York”, Frank Sinatra – New York, New York

Met aan bakboord het Vrijheidsbeeld en recht vooruit de skyline van Manhattan stuiven we met ruim 11 knopen over de East River, passeren de Brooklyn en Manhattan Bridge en voelen ons even  “king of the hill”. We zijn in New York!



Een machtig gevoel wanneer we “gewoon” op 5 augustus 2008 met onze eigen boot langs het Vrijheidsbeeld varen


Recht vooruit de skyline van New York Manhattan

We willen de wal op, de stad verkennen, New York voelen en proeven maar volgen ons gezond verstand en varen door naar het 15 mijl verderop gelegen Port Washington in de Long Island Sound. New York is heet in deze periode van het jaar en al eerder hebben we besloten “the big apple” op de terugweg van onze reis in oktober aan te doen.  We hebben dan ook wat meer tijd om in Maine rond te varen en hopelijk in New England nog een beetje “Indian Summer” mee te pakken.



Op de voorgrond de Manhattan Brigde met daarachter de Brooklyn Bridge en de skyline van Manhattan. Door het tijverschil tussen de rivier de Hudson en de Long Island Sound staat er op de East River een getijdestroom van ongeveer 6 knopen (de East River verbindt de Long Island Sound met de Hudson). Zo ook wanneer wij daar varen en de stad ons aan beide kanten van de af en toe kolkende rivier in een razend snel tempo voorbij flitst.

We lopen de eerste week na ons vertrek uit Annapolis flink wat vertraging op wanneer in Chesapeake City een motorboot onze windvaan ramt en ons met een gespleten roerblad en wat ontzette onderdelen achterlaat. Gelukkig zijn we aan boord, is meneer x verzekerd en wordt dit vier dagen later door zijn verzekering erg netjes opgelost.  Niet alleen de verzekering is ons deze dagen gunstig gezind ook de havenmeester van Chesapeake City is begaan met ons lot en laat ons vier dagen voor noppes aan het Citydock liggen, waar we weer water, stroom en Internet ohne ende hebben. Maar ook de inwoners van “this charming village” krijgen lucht van onze “tragedie” en als een paar verzopen katten nemen Joe en Karen Feeley ons mee naar het zwembad van de jachthaven en hun huis, waar we 's avonds een heerlijke maaltijd krijgen. Iedereen bedankt!

Via het 12 mijl lange Chesapeake & Delaware Canal, die de Chesapeake en de Delaware Bay sinds 1829 met elkaar verbindt en de 50 mijl lange Delaware Bay, varen we na ons windvaan avontuur door naar Cape May, het meest zuidelijke puntje van de staat New Jersey en voor ons de laatste halte voor New York. In “the nation's oldest seashore resort”, die zijn naam te danken heeft aan de Nederlander Cornelius Mey, die in 1621 voor de West Indian Company dit gebied ontdekte, vinden we tegenover de Coast Guard Academy een prima ankerstek. Hier worden, aan het geluid van de driloefeningen te horen,  echte mannen gemaakt en van 's avonds laat tot 's ochtends vroeg moeten ze aan de bak. Kan me niet voorstellen dat in Nederland het kustwacht personeel ook op deze manier wordt getraind.



Today's special! In de supermarkt in Cape May wordt Sil weer gewogen en goed bevonden; 9 kilo schoon aan de haak!

Vanuit Cape May verruilen we de beschutting van de Chesapeake en de Delaware Bay voor een heerlijk nachtje doorzeilen op de Atlantic. En zeilen doen we zeker; met een mooie aflandige noordwester vliegen de 120 mijltjes onder onze kiel door en pas wanneer we de volgende ochtend vroeg om 6 uur de contouren van de Verrazano Narrows Bridge zien, de zon opkomt en Staten Island bereiken gaat het spul eraf en gaan we voor anker bij Great Kills Harbor vlak onder New York City. Hier smaakt de pizza voortreffelijk en doen we voor de verandering boodschappen bij een Russische supermarkt.  

Via de spectaculaire trip over de East River in New York bereiken we de volgende dag het leuke stadje Port Washington op Long Island, waar de moorings de 1e 2 nachten gratis zijn, we een geweldige bibliotheek vinden met goeie koffie en 's avonds borrelen bij Gerjan en Ans Kraan uit de Tijnje van het zeiljacht de Spirit. Zij zijn in 2005, in eerste instantie voor een jaar, vertrokken uit Nederland en willen volgend jaar door het Panama kanaal richting Nieuw Zeeland.



vroem, vroem

Via de Long Island Sound (ca. 3 keer het IJsselmeer) zeilen we via Oyster Bay en Port Jefferson op Long Island naar Thimble Islands, een bewoonde eilandengroep vlak voor de kust van Connecticut aan de andere kant van de Long Island Sound, welke ons gelijk doet denken aan een de Zweedse scherenkust.


Voor anker in Oyster Bay, waar we Leighia en Cameron met hun kinderen Finn en Maja uit Nieuw-Zeeland leren kennen.


Gelijk diezelfde avond worden we samen met Gerjan en Ans bij Leighia en Cameron uitgenodigd voor een bbq bij hun aan boord en krijgt Sil computerles van Maja.

 
Ook Oyster Bay is ons weer goed gezind wanneer Rolf in onze dinghy door de waterpolitie van het water wordt geplukt en zij hem drie zware boetes ten laste leggen; 1 voor te hard varen (kan me niet voorstellen.....), 2 voor het ontbreken van zwemvesten en 3 voor het ontbreken van jawel een fluitje! Dit grapje zou ons zeker 250 dollar hebben gekost maar dankzij onze dakloze status oftewel geen vaste woon- en verblijfplaats heeft de politie zelf maar een adres verzonnen en daarna ons de mededeling gegeven dat we de bekeuringen gewoon weg kunnen gooien.

Na de prachtige Thimble Islands zeilen we via Fisher Island door naar het op Rhode Island gelegen zeilmekka Newport. We vinden in de baai een prima ankerstek en liggen 1e klas wanneer de volgende dag o.a. een paar oude America Cup jachten, uit de toen nog befaamde 12-meter klasse de haven uitkruisen. Ook huist Newport de “Puma campagne”, het nieuwe door Puma gesponsorde zeiljacht voor de komende Volvo Ocean race, die op 4 oktober met 7  boten vanuit Alicante in Spanje van start gaat.  Wanneer wij even een kijkje nemen wordt er net een nieuwe mast geplaatst en gebruikt men de inmiddels omgestikkerde  “oude” ABN-AMRO boot nog als trainingsboot.  De schipper weet ons o.a. te vertellen dat de nieuwe boot maar liefst 3 voet (90 cm) breder is dan de oude ABN-AMRO boot en hierdoor hoopt men een betere downwind performance te bereiken. Via www.volvooceanrace.org is de race te volgen.


       Ons uitzicht op de ankerplek in de baai van Newport.       


Een 12-meter aan de wind voor de kust van Newport.Elizabeth,


werkzaam in een kledingwinkel van het merk Patagonië, is zo aardig ons na werktijd met haar auto naar de supermarkt te brengen.


De nieuwe mast van de Puma wordt geplaatst.

 

De “oude” ABN-AMRO” boot, die nu als trainingsboot door Puma wordt gebruikt

Na al dit race geweld gaan wij morgen weer gewoon lekker zeilen in ons stalen bakkie, onderweg naar Cape Cod. Wordt vervolgd.