"Goodmorning net, this is sailingyacht Rajac, who's is leaving today with our new born crewmember Sil and we’re heading for Aruba, Cartagena & St. Blas. We’d like to thank everybody here on Spanish Water and wishing you all a nice stay on Curacao and a good and save sail! Rajac, out”..

Locatie: Aruba
Positie: 12°30.50N, 70°01.94 W
Weersomstandigheden: 30°C, NE 7

Aldus onze mededeling op het marifoonnet 72, ’s ochtends om 7.45 uur op 4 februari 2008. Dit netje wordt gerund door cruisers (met name Amerikanen zijn hier goed in) en hierop worden dagelijks mededelingen gedaan over het weer, “new arrivals & leavings”, “safety & security issues”, “treasures of the bilge”, “help wanted” en allerlei gebeurtenissen op en rond het eiland.

Op 13 januari jl. vliegen we met Sil terug naar Curaçao, waar we onze boot drie maanden in de jachthaven van Seru Boca hebben achtergelaten, we zijn weer thuis! De Rajac ligt er nog prima bij, echter ondervinden we al snel dat 9 maanden stilliggen niet in het voordeel werkt van alle techniek aan boord. Er moet weer gauw gevaren worden..........

13 februari 2008, vertrek vanaf Schiphol en uitgezwaaid door
Rolf zijn vader en mijn broer Frans-Bart

Drie weken zijn we bezig met alle klussen aan boord. Eerst wordt de boot ontdaan van al het stof afkomstig van de Tafelberg en proberen we onze spullen, met name zo’n 20 kilo aan knuffels, kleertjes en boeken van Sil, een plek te geven. Rolf repareert o.a. de generator, vervangt twee nieuwe startaccu’s, klust aan de lagers van de windpilot, die vastgecorrodeerd zijn en de verstaging wordt gechecht. Voor Sil maakt ie in de zeekooi een prachtig en veilig bed en in de achterkooi wordt zijn kamertje ingericht! Hij mag niet klagen hier aan boord, heeft van ons drieën de meeste slaapplekken en de grootste garderobe. En dat Sil het al helemaal voor het zeggen heeft blijkt wel wanneer Rolf voor een prikje een nieuwe dinghy met nieuwe outboard koopt, Sil wil een gele, hij krijgt een gele! Uiteindelijk gaat alles voor de veiligheid van de kleine........... ?! Zelf zag ik het nut er nog niet zo van in, onder het mom van : “wat je niet hebt mis je ook niet” en hij deed het toch nog goed. Maar ja in deze telt mijn mening niet, “it’s a men’s thing” oftewel “toys for boys”! Echter heeft ie zijn nut inmiddels al bewezen en hebben we Onno blij gemaakt met onze oude dinghy, die na bijna 2 jaar Carieb inderdaad toe was aan vervanging...................?!

In de tussentijd bemoei ik me met de proviandering en geef Sil 6x per dag antwoord op de vraag naar food. En als een echte zeeman betaamt krijgt Sil ook zijn eerste babyzwemles. Samen met Matthias en Doreen, die een week voor Sil Daniël hebben gekregen en ook onderweg zijn, proberen we onze nieuwe bemanningsleden in het zwembad van Hotel Livingstone de eerste beginselen van het zwemmen bij te brengen, niet geheel onbelangrijk..........

zwemmen met papa

Sil in slaap- en hangplek nr. 4

En tussen al het geklus en voorbereiding voor vertrek door weten we ook nog wat tijd over te houden voor het happy hour bij Sarifundy en het weerzien van vrienden en bekenden op en rond het Spaanse water. Dit gaat altijd weer gepaard met de nodige biertjes, wijntjes en bbq’s. Ja en dat het Spaanse water voor veel goeds heeft gezorgd blijkt wel uit onderstaande foto............

Sil temidden van zijn zeilvriendjes Floris (links, 2 maanden), Daniël (rechts, 2,5 maand) en Lilly (zittend, 6 maanden)

Onderstaand de mama’s van bovenstaande kroost

(V.l.n.r.) Nienke (sy Tamata), Femke (sy Rajac),
Kris (sy Dutchess) and Doreen (sy Vela Bianca)

En dan is het maandag 4 februari en gaan we vertrekken; het weer is goed, de boot is klaar, en wij zijn klaar. Erwin van de Fuga, ook net terug uit Nederland, komt zwemmend nog even langs met een kadootje voor Sil. Net als een jaar geleden worden we ook weer uitgezwaaid door onze vaste uitzwaaier, Rob van den Heuvel, die dit keer met zijn vrouw Maamke en kids Alt en Just in een Centauer van de Marine jachtclub het Spaanse water onveilig maakt. Is dit toeval? Rob denkt ons over drie weken wel weer terug te zien i.v.m. een tweede............?

Nou wij denken dat dus niet, dit keer gaan we echt naar Cartagena en St. Blas. En zo zeilen we, voor het eerst met z’n drietjes, samen met de Vela Bianca langs de kust van Curaçao richting Aruba. We maken na 20 mijl een tussenstop van twee dagen in de St. Martha baai, een idyllisch baaitje en heel beschut, te danken aan de vrij nauwe doorgang. Onder het genot van een kleine “Indische rijsttafel” wordt ’s avonds nog een keer getoost op Curaçao, een eiland, die na 9 maanden toch ons hart wel een beetje heeft gestolen of zoals ik eerder die dag tegen Rolf zei: “je raakt niet meteen verliefd op het eiland maar gaat er wel van houden”.

Samen met Matthias en Doreen van de Vela Bianca (precies achter ons) voor anker in de
St. Martha Baai op Curaçao

Twee dagen later is het toch raak en laten we met zonsopgang de glooiende kustlijn van “dushi Korsow” achter ons. Korsow, aio!

Onderweg naar Aruba, op de achtergrond bij zonsopgang de kustlijn van Curaçao

terug naar begin