Logboek archief:

• 2009
• 2008
• 2007
• 2006

• Adres en vaarroute    • De Rajac    • Bemanning    • Over Zeilmakerij Molenaar

Bahama,come on pretty mama–19-2-09

Locatie: Warderick Wells, Exuma’s-Bahama’s
Positie: 24°23.769’ N, 76°37.931’ W
Weersomstandigheden: 26°C, Zuid 4
Logstand: 13927 mijl


Aruba, Jamaica ooo I wanna take you
Bermuda, Bahama come on pretty mama………………..”Kokomo - Beach Boys”

Aan een mooring in de prachtige baai van Warderick Wells, 26°C, blauw water, witte stranden, “feels like paradise………...”, sorry Nederland

Het was afgelopen weken soms even “doorbijten”, maar dan krijg je ook wat. Na drie weken stevig doorvaren zijn we aangekomen in de Exuma’s in de Bahama’s. Een fantastisch mooi zeilgebied met glashelder blauw water, witte stranden, mooie natuur en een heerlijk temperatuurtje.

Na de laatste update van 31 januari jl. varen we in vier stops naar Fort Lauderdale, waar we Martijn Dijkstra van de Rot op en familie Langhorst van de Evolution weer ontmoeten.

Onderweg vanuit Titusville naar Dragon Point staat zomaar deze space shuttle
langs de weg; zo te zien de verkeerde afslag genomen……………

De Evolution geeft hier aan de mooring in Fort Lauderdale een nieuwe dimensie aan het concept “droogvallen” en Martin en Karin weten inmiddels zo ook de diepgang van hun nieuwe boot.

Sil in het zand op het strand van Fort Lauderdale,
één van de eerste voor ons warme dagen van dit jaar.

Omdat we in Fort Lauderdale toch moeten wachten op een goeie “weatherwindow” naar de Bahama’s maken we van de nood maar een deugd; gezellig samen borrelen, eten en boodschappen doen. Om de golfstroom, die voor de kust van Florida met snelheden van soms 3 tot 4 knopen noordwaarts loopt, over te steken adviseert men rustig weer met bij voorkeur geen noordelijke winden. Dit betekent dat we bijna een week Lake Sylvia in Fort Lauderdale als achtertuin hebben. Op zich is dit meertje, met de nadruk op tje, geen verkeerde plek, als de locale politie je toestaat hier langer dan 24 uur te liggen. Wij weten het deze keer echter tot een week te rekken en vertrekken 12 februari ‘s avonds naar de Bahama’s!

De oversteek verloopt erg rustig, te rustig want zeilen wordt ‘m even niet. Ach we kunnen niet alles hebben want de volgende dag laten we ons anker vallen in de exotische baai van Chub Cay, een privé-eilandje in de Bahama’s, in bezit van een paar veel te rijke Texanen. Aan land gaan we hier toch niet,l want we willen via Nassau de volgende dag zo snel mogelijk door naar de Exuma’s, volgens velen het mooiste gedeelte van de Bahama’s.

Varen in de Bahama’s is in het begin echt even wennen, wanneer je door glashelder water vaart en ieder moment denkt dat je een koraalrif raakt, dit terwijl je soms nog gewoon 5 meter water onder de boot hebt.
Niet altijd, want de oversteek van Rose Island naar Allan’s Cay op de Exuma’s is wel even uitkijken, wanneer Rolf een paar keer tot halverwege de mast klimt om ons door de “coralheads”,  te manoeuvreren.

“de buitenboordmotor is van mij, pa afblijven!”

In het mooie Allan’s Cay, zo’n beetje de eerste stop op de Exuma’s, is het even zoeken naar een plaatsje in het “zwembad” oftewel de ankerplek. Hier treffen we met name veel Canadezen, “Snowbirds”genaamd, zij ontvluchten de kou en brengen de zomer voornamelijk in de Bahama’s door. Maar er is niets teveel gezegd, want Allan’s Cay doet met zijn glashelder blauwe water en witte strandjes paradijselijk aan. Zo ook het nabij gelegen Highborne Cay, waar we de volgende dag voor anker gaan.

De oostkant van het eilandje Highborne Cay, er zijn mindere plekken……

Een dag later zetten we met een prachtige noordooster 5-6 koers naar het 30 mijl verder gelegen Warderick Wells, hoofdkwartier van het “Exuma Cays Land and Sea Park”. Dit beschermd natuurgebied strekt zich uit over zo’n 22 mijl vanaf Shroud Cay in het Noorden tot Little Bell Island in het Zuiden. Alweer zo’n vervelende plek…

Sil wakker, Sil slaapt……

Op Warderick Wells is het hard werken; we wandelen, zwemmen en luieren en ons Carieb gevoel begint weer aardig terug te komen oftewel onze klok staat weer op “Island time”. 
Vanavond hebben we op het terras van de parkbeheerder een gezellige potluck (feestje waarbij ieder zijn eigen meebrengt) gehad. Sil had het erg naar z’n zin maar vond wel dat er veel opa’s en oma’s waren.

Vanaf Boo Boo Hill op Warderick Wells, waar cruisers hun namen
achterlaten op wrakhout, met een prachtig uitzicht op onze boot.

Morgen gaan we richting Staniel Cay, bekend om de “Thunderball Cave” uit de James Bond klassieker Thunderball om van daaruit via Georgetown en Conception Island (hebben we eigenlijk niet meer nodig……?!) over te steken naar de Turks & Caicos eilanden.

terug naar begin

www.eigenwijze.nl www.zeilmakerijmolenaar.nl