“Rajac ruikt de stal!” – 22 mei 2009

Locatie: Atlantische Oceaan
Positie: 34°25 N, 39°45 W
Weersomstandigheden:  bar. 1024 Hp, temp. 23 gr.C, bijna onbewolkt, rustige zee, wind Z.O. 2-3 Bfr., motor bij op 1000 rpm.
Logstand: 16839

15 mei, Rajac rondt het lagedrukgebied
Hier nog steeds ongeveer hetzelfde weer, alleen wat meer bewolking en we hebben de eerste drie bakken koffie al weer achter de knopen. Ik had tot 09.00 wacht, Klaas kwam om ca. 08.00 bovendeks geheel verfrist, gekamd en geschoren, en geloof me, hij rook óók zo ontzettend lekker, maar over hem werd niet geklaagd! het Is altijd pa die ze moeten hebben! Gisteren heb ik in plaats van aftershave de wc-bus door de boot gespoten, en wat denk je..... geen klacht! Die jongens hun reukorgaan is volledig out of balance. Omdat Rolf een inferieure slaapplaats had tussen de tafel en het dambord, heb ik mijn comfortabele bedje (voorlopig althans) afgestaan aan hem, en vanmorgen bij het opstaan was dat gelijk te merken. Hij kwam vroeg en volledig verkwikt en goed geluimd direct aan de zendapparatuur om te horen hoe het met de schepen om ons heen gesteld is. Bij ieder jacht was alles wel aan boord, en de Sepia vaart zo’n 100 Nm. achter ons. Als je op zo’n enorme grote plas water, waar je drie weken in moet "dobberen", dagelijks contact hebt met de hele groep die ook onderweg is, dan is dat toch verrekte leuk! Vanmorgen ook nog even contact gehad met de "Stamper" van Mechteline en Wolf. Zij zijn ver van ons vandaan, want zij varen vanaf St. Maarten naar Trinidad. Ook daar alles wel aan boord.

Uit het contact met Chris Parker bleek dat we nog steeds de goede koers varen, en we zullen die nog zo'n twee dagen volhouden. We motor-sailen nu op een koers van 88 gr. met een zwak noordelijk windje 2 tot 3 Bfr. Motor op een kleine 1000 r.p.m., gebruiken we nauwelijks 3 ltr. diesel /uur. Het lijkt er op dat we daarna met een ruime wind naar de Azoren kunnen lopen, hoewel we rekening houden met tijdelijk nog een stevige bries.

Nu vragen jullie je vast af waar ik nu slaap, nou heel simpel, vannacht heb ik de voorpiek geprobeerd, en dat lag overdwars zeer comfortabel. Als het enigszins lukt proberen we dit vol te houden, want dan hebben we alle drie een voortreffelijke plek. Gisteren weer een geweldig diner gehad, gekookte aardappelen met sperzieboontjes en een perfecte biefstuk. Glaasje rode wijn er bij, en we waren weer als kinderen zo blij. Onder begeleiding van een paar vogels hebben wij genoten van deze culinaire hoogstandjes. Het toetje schoot er bij in, want woensdag hadden we al een verse ananas geslacht, heerlijk! Jullie houden het niet voor mogelijk hoe wij onder deze vaak moeilijke omstandigheden ons in no-time door de afwas heen werken. Deze vakkundigheid werkt alleen onder zeegang, dus dames.... op de vaste wal is het een heel ander verhaal!


16 mei, een week onderweg naar Horta, Azoren
Vandaag hebben we wat te vieren, want we hebben de eerste week er op zitten. Als je als niet transatlantische zeiler zoals Klaas en ik hier voor staat, dan lijken drie weken onafgebroken water toch wel een hele beproeving. Nu na één week kunnen wij zeggen dat als je éénmaal in het ritme van de oceaan gekomen bent, dan gaan de dagen als een soort automatisme voorbij, want we hebben nu al weer 950 Nm achter de kont. We liggen op koers naar Horta, en als ik op de apparatuur kijk zou dat nog zo'n 1400 Nm zijn!! Als we de komende 10 á 12 dagen dezelfde condities houden die we achter de rug hebben, dan klagen wij niet.

Vannacht toen ik de 12.00-03.00 wacht liep zat ik er zo over na te denken wat al die zeezeilers bezield om de wereld te willen rondzeilen....vliegen gaat sneller en meestal comfortabeler. Het moet wel iets zijn wat bij het bakken in de genen terecht is gekomen. Overigens mag de huidige generatie zeezeilers niet mopperen, want de communicatieapparatuur van nu maakt het niet alleen veel veiliger, maar dan uiteraard ook comfortabeler. Vanmorgen heeft Rolf weer met het Noorse netje gesproken, en dan weet iedereen weer van iedereen waar ze zich bevinden op die grote plas. Van alle deelnemers komen ook de weersomstandigheden binnen waarop ieder dan ook zijn/haar koers kan aanpassen. Vanmorgen meldde zich weer een nieuwe deelnemer, dat was de "White Haze" (nee niet de Witte Haas, maar "Witte Nevel". Dit zeiljacht bemand door Ada en Akko heeft al een wereldomzeiling van zes jaren achter de rug, en zijn nu weer op weg naar Nederland om het "gewone leven" weer op te pakken. Na zes jaar hadden ze ook dáár wel weer zin in. Misschien treffen we hen nog op Horta, hoewel wij al besloten hebben om niet al te lang op de Azoren te blijven.

Ik schreef net over zeezeilen anno 2009, en wat ik nu op de "RAJAC" ervaar, moet ik daar nog aan toevoegen dat veiligheid en comfort ook wordt mogelijk gemaakt door mensen als Herb en Chris Parker, die dagelijks in de lucht zijn en heel veel zeiljachten, die transatlantisch gaan, begeleiden met weerberichten, stromingen, en geadviseerde koersen of alternatieve mogelijkheden. Deze mogelijkheden maken het zeezeilen veiliger en comfortabeler terwijl de drang naar verre bestemmingen overeind blijft en zelfs wordt versterkt. Hoewel we op deze overtocht weinig scheepvaart tegenkomen, is ook AIS-radar een heerlijke hulp, want met het alarm ingesteld kun je als je wilt je rusttijden verantwoord vergroten. Bovendien geeft het de mogelijkheid om schepen bij hun naam op te roepen om zo zonder zorgen vrij van elkaar te blijven.
 


Ik zei al dat we de afgelopen 24 uur weer een goede tocht hebben gehad, maar ik heb nog niet vermeld dat op een gegeven moment, en geheel onverwacht, onze BB-achterbakstag van de bezaanmast de geest gaf. Binnen nog geen 20 minuten was het stag vervangen door een kevlar-lijn die door Rolf snel aan de masttop werd aangebracht.



Rolf repareert de BB achterbakstag van de bezaanmast

Voor de kleintjes nog het volgende: Opa is er achter gekomen waar de naam "Atlantische Oceaan" vandaan is gekomen. Jullie kennen het verhaal van "De Drieling", en je weet dat het Atlantis was die de professor naar een eiland droeg. Ik denk dat het eiland de Azoren is, maar als wij daar over een dikke week aankomen, zal ik er naar vragen. Leuk hé? Zodra wij het weten zal ik het jullie vertellen. Voorlopig is dit het verslag weer van onze 7e dag op reis van St. Maarten naar Horta....... nog 1397 Nm te gaan!
 
17 mei, Rajac in woelig water
Gisteravond en vannacht was het erg onrustig; de Rajac rolde, bokte, en deed alles wat we niet echt leuk vonden. Maar goed, zo gaat het nu eenmaal op zee. Je kunt nog zulke goede weersvoorspellingen hebben, maar als het dan net even niet uitkomt als verwacht, en je zeilt dan ook nog waarschijnlijk iets te dicht langs het front waar we omheen zouden gaan, dan kom je toch in de shit die je had willen ontwijken. Als gezegd, een zeer onrustige nacht, overigens met een prima stemming aan boord! Op 't ogenblik komt het zonnetje er een beetje bij, maar een uurtje geleden stortregende het nog. Dat was voor Rolf en mij hét moment om weer eens uitgebreid te douchen. Na eerst de regen nog een keer te hebben aangeroepen, kwam het in grote bakken naar beneden, en al gauw zagen we brede stromen door een oneindig laagla..., oh nee, we zagen veel vuil water over het achterdek stromen. Ach, op de oceaan komen vaak de vreemdste gedachten bij een mens op. Op dit moment hebben we een totaal van 1090 Nm achter de kont. Omdat het vandaag zondag is, en we hopen vandaag nog rustiger weer te krijgen, zullen we maar zeggen dat we op de helft zijn van onze tocht naar de Azoren, want dan hebben we vanmiddag iets te vieren!



Terwijl ik jullie van lectuur voorzie, en daarbij in een soort "Satopec-houding" achter de computer zit, zijn Rolf en Klaas aan de afwas. Gisteren stelde Klaas voor om de afwas vanwege het onrustige weer de nacht over te laten staan. Het Is nu nog veel onrustiger, dus alleen met kunst en vliegwerk kan de job nu worden uitgevoerd. Eigen schuld, dikke bult Klaas! Arme Klaas, vanmorgen bij een geplande gijp, raakte hij aan z'n arm geblesseerd.

18 mei, goedemorgen deze morgen!
Gisteren hadden we een wat minder zonnige dag met ook beduidend lagere temperaturen, en wederom vrij hoge golven waarbij je moet denken aan ca. 3 meter. Het lekkere Carib-idee was al een beetje verdwenen, dus een extra hemmetje aan kon geen kwaad. 's Nachts moet je hier al een lange broek aan hebben, en als het dan ook nog stevig weer is (als afgelopen nacht), dan zitten we volledig in zeilpak met een 275 Newton reddingvest met lifelijnen onze wacht uit in de kuip. Gistermiddag ontdekten we een zwakke plek in de schoot van het kluiverzeil, en onze skipper was meteen paraat met woord en daad! Als een lenige enigszins grote aap klom (en ik hees) Rolf bij de BB zijstag omhoog, sneed de SB schoot los van het zeil, en knoopte het andere eind van de schoot aan het zeil. Na het afsnijden van het beschadigde stuk schoot was alles weer als nieuw, en konden we veilig de nacht in. Deze nacht onderscheidde zich van de voorgaande nachten door veel vuurwerk in de lucht en achter elkaar op ons afkomende squalls, waar van tijd tot tijd heel veel wind en soms regen uit kwam. Op een gegeven moment was het echt noodzakelijk om de SB boom van de kluiver binnen te halen om daarna verder te zeilen over de BB boeg. Het boezemt respect in als je ziet met welk "gemak" Rolf dat klusje klaart. Het is tenslotte geen klein boompje wat dan met grote snelheid richting mast komt! Bij deze voor mij spannende handelingen moet ik steeds denken dat het voor een vrouw (Femke)toch een ferme opgaaf is om met z'n tweeën drie jaar lang de zeeën te trotseren. Wij zijn nu ruim een week onderweg, en zijn alle drie al geblesseerd: Ik heb pijn aan m'n stuit(je), Klaas heeft een stijve elleboog, en Rolf heeft met z'n laatste actie z'n teen bezeerd. Opa is blij dat Sil en Fem deze reis een ander vervoermiddel hebben gekozen.



En een reefje zetten voor de nacht

Gisteren lukte het ons vanwege het weer en de extra werkzaamheden niet om een decente maaltijd te nuttigen, maar gelukkig had Rolf nog drie wonderpotjes waar alleen heet water op hoeft. De skipper heeft zonder het zelf te beseffen, muiterij voorkomen door sterk aandringen van de crew, om toch één glaasje wijn te schenken, met overigens een heerlijke salamiworst daarbij! Zodoende hadden we na de eerdergenoemde potjes toch weer het idee dat het zondag was en dat we (bijna) op de helft van ons traject St. Maarten - Horta/Azoren waren!



Vanmorgen weer ons dagelijks contact gehad met het "Noorse netje", dus weten we weer hoe alle schepen er voor staan. Leuk hoor, die contacten, want nadat het officiële netje afgelopen is, praat iedereen nog wat met iedereen voor zover die bereikbaar zijn.

19 mei, recht zo die gaat
'Wij mogen beslist niet klagen, want eigenlijk hebben we steeds mooi weer gehad. Weliswaar moesten we hier en daar om vuil weer heen zeilen, maar de motor is niet al te vaak bij geweest, en dan nog slechts op zo'n 1000 rpm. Na een betrekkelijk rustige nacht waarin we met vol tuig weer mooi wat mijlen konden maken moesten we vanmorgen frequent zeilen wisselen, reef in, reef uit, kluiver beetje, helemaal, en weg, en uiteindelijk ook de kotterfok weggenomen, want de wind viel een uurtje geleden helemaal weg. Nu dus op de motor, en dat is best even ontspannen varen. Terwijl het mijn wacht is zitten Klaas en Rolf lekker binnen te lezen aan het schaakbordtafeltje, en heb ik de kuip maar even verlaten om het dagelijkse contact met het thuisfront te onderhouden.



Een paar uur geleden hadden we een stevige stortbui, en dat was voor Rolf dé gelegenheid om zich maar weer op het achterdek te douchen. Ik kan mij niet aan de indruk onttrekken dat op die momenten ook bij hem enige vroeg-dierlijke eigenschappen bezit van hem nemen, want "Tarzan bij de apen" is er niets bij vergeleken.
Als jullie nu mochten denken dat wij ons hier aan boord vervelen, dan heb je het mis, want de dagen vliegen om met wachtlopen, slapen, koken, brood bakken, ontbijt verzorgen, koel- en vrieskisten gevuld houden, van tijd tot tijd deze ook leeg weten te maken, contact met Herb en Chris Parker onderhouden, evenals met diverse schepen tussen St. Maarten en Horta, enz. enz.!



Rolf niet op wacht, knorren dus

Gisteren heeft Klaas het diner verzorgd, waarbij Rolf op Klaas zijn aanwijzingen enige voorbereidende werkzaamheden heeft verricht. Klaas had al enige tijd uitvoerig opgeschept over z'n onovertroffen "Auflauf", en we waren dus zeer benieuwd!!?? Het is raar, maar als Rolf of Klaas kookt, krijgen we altijd een lekker rood wijntje bij het eten, maar als ik heb gekookt lijkt dat er niet aan besteed te zijn, dan zie ik geen wijn. Nou ja, het kan toeval zijn. Overigens, chapeau voor Klaas, want het was hartstikke lekker!



Vanmorgen hebben we als waypoint Horta in de apparatuur gezet, en het is nu heerlijk om op de klokken in de kuip de nog te overbruggen afstand van 999 Nm. te zien reduceren. Op 't ogenblik, 't is nu 12.10, geeft hij nog een afstand aan van 974 Nm. We zijn al driftig bezig om een wedje te doen om wanneer we bij IJmuiden zijn!
Ik verbaas me er steeds weer over dat op zo'n gigantisch groot water nog steeds vogels om ons heen zijn. Zodra er maar een stukje afval overboord gaat, komen ze uit het niets onmiddellijk om ons heen. Die dieren leven echt continu op zee! Als ik dan zie hoe ze met groot gemak over het water scheren, dan besef je steeds weer hoeveel energie er in zo'n diertje zit, en hoe vernuftig hun motoriek is (bedacht)! Wonderlijk....... .Inmiddels zeilen we weer, motor afgezet, en het wordt tijd voor onze lunch, spiegeleieren met spek en kaas.

20 mei, een lange nacht
Gisteren hadden we een prima dag, mooi weer, lekker windje, stevig over de BB-boeg, en de stemming was weer onveranderd opperbest. Na het dagelijkse Noorse netje hadden we weer een perfect ontbijt, en de dag draaide al weer als alle voorgaande. Zoals iedere dag lunchten we om ca.13.00. Gewoonlijk bestaat onze lunch uit een lekker soepje, of als het ruig weer is uit een van de kant-en-klaar maaltijden waar alleen heet water op hoeft. Fem dacht dat de boordvoorraad al aardig gereduceerd zou zijn na een dag of tien zeilen. Nou Fem, jullie hadden zoveel eten aan boord gestored, dat we straks vanaf IJmuiden nóg wel een keer heen en weer zouden kunnen zonder nieuwe stores. Jouw idee dat de wijnvoorraad snel zou slinken is ook niet overeenkomstig de werkelijkheid, want we zijn alle drie bewust zuinig met alcohol!!! We hebben ons zelf wél beloofd dat, zodra we ergens aan de wal zijn, deze beperkingen niet van kracht zijn. Heb geen medelijden met ons, want er is zoveel ander drinken aan boord dat we per saldo echt niet hoeven te lijden.



Ook 's middags was er nog niet veel aan de hand met het weer, alleen vrij hoge golven, maar daar zijn we deze reis wel aan gewend. Het was mijn beurt om het diner te verzorgen wat de reden was dat ik slecht geslapen had omdat ik de voorgaande 24 uur had liggen nadenken over de menukaart. Ik kan me nu eenmaal niet permitteren om af te gaan, en ik kan jullie zeggen dat zowel Rolf als Klaas, mij scherp in de gaten houden. Toch is alles aardig gelukt, want we hebben heerlijk macaroni met koolsla en kipfiletjes gegeten, met als toetje een lekker "Saroma" puddinkje. Waarom vertel ik dit allemaal? Ik ben er apetrots op, want geloof me, het valt niet mee om met de rest van deze bemanning te wedijveren. Na het eten Klaas te kooi, en Rolf en ik de afwas, en toen gingen we de nacht in. Ik had de 18.00 - 21.00 wacht, en tot het einde van mijn wacht ging het nog wel, maar tijdens de volgende wacht van Rolf kwam de ene na de andere squall opzetten, en de rest van de nacht verliep erg rumoerig met windsnelheden van soms meer dan 40 Kn. (8 á 9 Bfr.). Ook nu weer bleken de squalls een voorkeur te hebben voor Klaas, want tot twee keer toe werd Klaas overvallen door een plotselinge gijp ( Klaas: "Wat gebeurt er, wat gebeurt er !!!") het Is inmiddels weer redelijk weer en ik heb het plan nog om even op het achterdek te douchen, want de overige bemanning begint uit mijn buurt te blijven.



Bart tijdens een regenbui douche

Morgen neemt de Rajac het Noorse netje over van de Kristina omdat zij morgen op Horta aankomen. Rolf is allang lekker, want hij babbelt graag met alle schepen om ons heen. Logisch ook, want de meeste kent hij inmiddels persoonlijk omdat Fem en Rolf ze tijdens de afgelopen drie jaar érgens hebben ontmoet.


21 mei, Rajac ruikt de stal
Het is hier 10.00 geweest, later dan normaal, maar de mannen hebben zich eerst nog tegoed gedaan aan een uitermate lekker ontbijtje met vers gebakken witbrood, kaas, hagelslag, chocopasta, en don't forget the real butter, together with real Dutch milk (onze benjamin drinkt liever chocomel, maar later als hij groot is krijgt hij ook melk). Alle hens zijn weer spik en spam gewassen en tandjes gepoetst, en we hopen dat we weer een mooie dag tegemoet gaan.
Jullie vragen je natuurlijk af wat we zo’n hele dag doen, nou dat is gauw verteld, want als het zwaar weer is worden we gedwongen tot werk, en als het lekker weer is, zoals nu, dan doen we niet anders dan steeds weer uitrekenen wanneer we op Horta aankomen. Geloof me, dat is dagenvullend! Ik hoor Klaas en Rolf nu ook al weer in de kuip oreren over het precieze tijdstip van aankomst, moet je nagaan, vijf dagen voor de tijd...., als zou het de NS zijn!



Wij willen jullie natuurlijk graag wat meer vertellen over de omgeving hier, maar dat is in vijf letters verteld.... water, alleen maar water. Omdat het niet uitnodigt tot vissen hebben we ook nog geen enkele vis anders dan de vliegende vissen gezien, en Klaas zijn walvissen blijven ook maar steeds onder het wateroppervlak. Wat we wel hebben gezien is een speciaal soort kwallen, "Portugese oorlogschepen" genaamd. Deze kwallen zijn uitgerust met één zeil welke recht op hun rug staat en waarmee ze aan het zeeoppervlak gigantische afstanden kunnen afleggen. Voor zover ik weet zijn ze zeer giftig bij aanraking, en voeren achter zich een hele lange draderige staart. Ik denk dat hier het gezegde "Het venijn zit in de staart" van is afgeleid. Wij komen vooral de kleintjes (30 cm. diam) tegen, maar ze zijn er heel veel groter. Waarom weet ik niet, maar we hebben al een tijdje geen vogels meer gezien.

Vanmorgen heeft de Rajac (Rolf) het netje verzorgd. Al met al kost dat toch een uurtje, maar het is ontzettend leuk om even met alle deelnemende boten te praten. Ik zat in de kuip mee te luisteren, en kwam al gauw tot de ontdekking dat de meeste van al die schepen elkaar tijdens hun wereldreis wel érgens ontmoet hebben, en dan komen al gauw allerlei prachtige verhalen los waar ik als buitenstaander met plezier naar luister. Wat me daar bij opvalt, is dat wereldomzeilers zéker andere zeilers zijn dan de zeezeilers zoals Klaas en mezelf. Zowel Klaas als ik paren een grotere dosis comfort aan het zeilen, waardoor wij niet zo gauw meer dan één of twee nachten onderweg willen zijn. Ook zijn wij "lui" met betrekking tot het zeil-wisselen; Rolf wisselt, reeft, kluivert, en/of bezaant zodra daar maar even aanleiding toe is, zelfs dag en nacht maakt hem niet uit! Wij zijn daar natuurlijk niet altijd even blij mee, maar ja, “he's the captain”, en dat is voor ons dan weer lekker ontspannend!



Zonsondergang op de Atlantic
   
22 mei, jaaaaa!!!, dolfijnen!
Oh wat hebben wij een heerlijke nacht gehad, de hele nacht met een rustig briesje en alle zeilen bij een gangetje gelopen van zo'n kleine 5 kn. De RAJAC lag keurig op één oortje, en het was voor het eerst dat ik tijdens m'n slaap niet gevlogen heb (tjonge, jonge wat gaat het soms tekeer in de punt). Vanmorgen om 07.00 hadden we nog een afstand van iets minder dan 600 Nm. af te leggen naar Horta. Als we in het slechtste geval met een gemiddelde van 120 Nm. per dag rekenen, komen we over 5 dagen op Horta aan. Dat zou dan dinsdagmorgen zijn, en hebben we het traject in minder dan 17 dagen afgelegd! Nu kunnen jullie denken: "Ja, maar ze zijn er nog niet", nou wij zijn niet zo enthousiast als we de niet op de hoogte zouden zijn van de weersverwachting....... deze is synoniem met Bacardi coke op het voordek! Klaas en ik wagen vandaag toch een poging om de captain over te halen tot deze menslievende traktatie!



Klaas tijdens happy hour

Vanmorgen om een uur of acht werden we een tijdje vergezeld door een groep dolfijnen, iedere keer weer een ontzettend mooi schouwspel. Klaas, die hier al zo lang naar uitgekeken had spoedde zich met gezwinde spoed naar het voordek, en heeft daar waarschijnlijk ademloos staan te genieten, want het was "suver" even rustig in de kuip. Maar als gezegd, het is altijd weer mooi als je ziet dat die prachtige dieren zo vloeiend en snel diagonaal onder je boot door flitsen. Het kan niet missen dat het voor hen echt een spel is, en je voelt gewoon dat zij er van genieten en weten dat je kijkt! Na een minuut of vijf verdwijnen ze ook weer en vervolgen hun tocht door die oneindig grote oceaan.......



Rolf heeft vanmorgen een nieuwe Nederlandse vlag opgezocht, want bij aankomst moeten we toch zéker een nette vlag voeren. De vorige was tot de stok (stag) toe versleten. Ook de gastenvlag van Portugal was niet meer om aan te zien. Klaas onze beste naaier aan boord, hij zei tenminste dat hij de kunst van Titia had geleerd, ontfermde zich over het probleem, en binnen een half uurtje had ook die vlag weer een bevredigende aanblik. Jullie zien wel, we hebben altijd wat te doen hier.


Wordt vervolgd!