Locatie: Lemmer
Positie: 52°51.00 N, 5°41.56 E
Weeromstandigheden: NO 3, temp 18°C, lekker weer
Logstand: 19289 Nm
La Coruna! ”, 8 juni 2009
Gisteravond en vannacht legden wij de laatste loodjes af naar La Coruna! We pakten nog net het laatste stukje slecht weer mee met vaak windkracht 8-9 Bfr. en hoge golven. Gelukkig was de windrichting gunstig waardoor we de laatste 12 uren met 8 tot 9 Kn. op de Spaanse kust afgingen.
Dé oorlam, eindelijk! 10 juni 2009
La Coruna, motregen, vochtig weer, weinig wind, maar........klaar voor vertrek!!
Het eerste deel van deze update speelde zich maandagmorgen af, en inmiddels is het woensdagmiddag, we zijn een klein uurtje geleden vertrokken uit La Coruna. Nadat we nog diesel hadden gebunkerd vertrokken we onder vol tuig zonder bazaan, maar er was onvoldoende wind om een beetje snelheid te maken, dus de lawaaifok een beetje bij op 1000 rpm., en nu zijn we weer in ons vertrouwde doen, om 18.00 uur gaan we onze wachten weer instellen, en het is Klaas die dan de eerste wacht weer pakt. We hopen binnen ca. 6 dagen bij IJmuiden binnen te lopen, dus dat zou in de loop van dinsdag 16 juni kunnen zijn. Niets is nog zeker, maar dit geeft alvast een indicatie.
La Coruna is een mooie grote plaats met veel historische gebouwen en prachtig aangelegde parken. We hebben de stad onvoldoende kunnen bekijken, omdat we eigenlijk maar één volle dag de wal op zijn geweest. Fem en Rolf zijn hier aan het begin van hun reis ook al aangelopen, dus Fem weet hier wellicht veel meer over te vertellen. Gister was dus die volle dag dat wij de stad in gingen, maar het regende honden en katten de ganse dag lang. Niet echt leuk! Zéker niet aardig voor Klaas, want het was zijn verjaardag, hij werd 63! 's Avonds gaf hij z'n feestje en nam ons mee naar een gezellig restaurant waar we erg lekker met elkaar hebben gegeten. Uiteraard later aan boord de avond nog wat verlengd, en zo werd deze heugelijke dag ondanks het slechte weer en het ongetwijfeld gemis van zijn Titia, toch als een feestje ervaren!

Klaas, gefeliciteerd! Proost!
Vanmorgen uiteraard nog gauw even een paar broodjes gezond met de overheerlijke Spaanse koffie en later nog verse broodjes en een stokbrood mee aan boord genomen, en vanavond moeten we maar zien wat we met het eten doen. We bedenken wel wat! Rolf verlangt met smart naar Hollandse Slagroomvla, maar voorlopig houden we hem koest met "Saroma" puddinkjes.
Als we morgenochtend opstaan zitten we wel weer helemaal in ons ritme, en dan vertel ik wel weer verder over ons wel en wee. Eerst nu maar weer eens de grib-files bekijken om te zien hoe we de komende dagen het beste voortgang kunnen maken; langs de Franse kust omhoog, of ruim voor de Franse kust richting Engelse kust koersen. Zodra we dat hebben bepaald maken we dat kenbaar in een van onze volgende updates.
We tellen de dagen, 11 juni 2009
Positie: 07.30, 45.01 N 07.26 W,log 18.530 Nm., speed 6Kn., bar. 1011 Hp., rustig weer, bewolkt, 18 gr.
Wij zijn inmiddels al weer 17 uren onderweg en de mijlen tikken lekker door; nog 224 Nm. te gaan naar ons 2e W-point wat voor Brest ligt. Het ziet er naar uit dat we vanaf Brest in één rechte lijn naar Calais zullen koersen, en van daar ook in één lijn naar IJmuiden. We krijgen onderweg nog te doen met windstiltes en waarschijnlijk op het laatste traject tegenwind, maar wat nog niet is hoeft ook niet te komen, dus we wachten het maar even af.
Het zou aardig zijn als vandaag het weer een beetje zomers wordt, want dan kan er weer eens op het achterdek gewassen worden. Gisteren was het zo warm en vochtig, dat we weinig hoefden te doen of het zweet liep over je rug, dus even een lekker bad kan geen kwaad. Gelukkig kan iedereen aan boord weer in alle rust van z'n eigen luchtjes liggen te genieten, want sinds we weer varen heeft ieder z'n eigen zwaarweerbestendige leger weer geinstalleerd. Dat is best prettig.
Nu wij hier zo rustig de Bay of Biscay oversteken met alle voorhanden zijnde navigatiemiddelen, moet ik toch steeds even terugdenken aan dezelfde oversteek die ik inmiddels vele jaren geleden deed met een Beneteau 38. Dick en ik hadden dat schip in Malaga gekocht, en ze zou in Brest worden afgeleverd. Het liep allemaal anders, het schip werd na een zware tocht door de Straat van Gibraltar en de Westkust van Portugal, afgeleverd in een van de havens van Lissabon.
Samen met Siebren Huizinga en Willem Amels (beide bij enkelen van jullie vast bekend), en een vierde man wiens naam ik gelukkig vergeten ben (dit is een verhaal apart), zeilden wij onze eerste "Aunt Basie", een Beneteau Ydille, van Lissabon naar huis.
Het werd een lange tocht met alleen harde tegenwind en hoge golven, regen en zwaar onweer. Toen we eindelijk na twee maal de Shippinglane te zijn overgestoken op gegist bestek (Decca had geen dekking buiten de kustgebieden) Cherbourg bereikten, was het leed geleden, want na Cherbourg keerde de windrichting, en surfden we in ruim twee dagen naar huis. Herinneringen aan een inmiddels lang vervlogen tijd..........

Zo schrijvend vliegt de tijd en is wachtlopen een pretje. Zittend aan de kaartentafel met overzicht op alle instrumenten, stukje brood en een bakkie koffie er bij, straks Rolf porren, en dan komt ook al gauw Klaas bovendek, het is zo slecht nog niet! Ik ga zo meteen het logboek bijwerken, dus dit was het weer voor vandaag.
Buenas dias, Bonne jour, 12 juni 2009
09.00 uur, pos. 47.42 N 05.42 W, log 18706 Nm., bar. 1016 Hp., 18 gr.C, bewolkt/motregen, rustige zee, de vaart er in!
We hebben Spanje achter ons gelaten, en komen in de loop van de dag voor de kust van Frankrijk in de buurt van Brest. Ons way-point ligt in pos. 48.29 N 05.14 W, bij het eiland Ille Quesant, waar we vanmiddag nog vóór HH-time hopen aan te komen.
We hadden gehoopt dat het naar het Noorden gaande een beetje warmer zou worden, maar tot nu toe niets van gemerkt. Vannacht was het vrij koud en tot overmaat van ramp begon het vanmorgen nog te motregenen. Nou, het moet snel veranderen want over een dikke week hebben we de langste dag alweer, en wij willen allemaal nog zéker lekker genieten van onze komende zeiltochten waarbij dan geen wachtlopen en nachtzeilen meer voorkomt!! Lekker lui en gezellig van het water en wat leuke haventjes genieten, dáár hebben we zin in! Het wordt dit jaar geen Duitse Bocht, die slaan we een keertje over.
Een half uurtje geleden ontwaakte Rolf die onmiddelijk daarna ons netje ging uitluisteren, en nu net kwam ook Klaas uit z’n kooi om direct aan een vers bakje koffie te beginnen.
De Villvind zit zo'n 28 Nm. achter ons, en koerst ook op Brest, om daarna naar Engeland over te steken. De Sepia met Marijke en Frank zijn gisteren weer van de Azoren vertrokken, en koersen nu op Fallmouth waar ze nog zo'n 1050 Nm. vandaan zijn. Wat een heerlijk gevoel hebben wij dan met onze meters op "nog 475 Nm. te gaan"!! Uitgaand van een gemiddelde van 150 Nm/24 hr. kunnen we een ETA hebben van maandagmiddag 16.00 uur. Meestal is dat iets te optimistisch, maar dat stellen we de laatste dagen nog wel bij.
Cherbourg van een afstandje, 13 juni 2009
08.20 uur, pos. 49.29 N 02.58 W, log 18.865, speed 6,6 Kn., bar. 1016 Hp., temp. 19 gr., nevelig met doorbrekende zon, rustige zee, nog 340 Nm. te gaan naar IJmuiden!!
Bij het naderen van het Europese vasteland kregen we al te doen met zo nu en dan mist, maar na de Golf van Biskaye kwamen we meteen in de echte mist zoals we die bij ons zo goed kennen. Gistermiddag en de afgelopen nacht was het raak, dichte mist, zodat het geen zin had om buiten wacht te lopen, want je zag geen hand voor ogen. Binnen, zittend achter de electronische kaart en de andere apparatuur is uiteindelijk alles goed te overzien, het is alleen het idee wat even moet wennen. Van tijd tot tijd roepen we de schepen die te dicht in de buurt komen even op, en nadat beide schepen hebben bevestigd dat ze elkaar zien, wordt de wijze van passeren afgesproken. De onderlinge communicatie vindt plaats in de Engelse taal, en het is eigenlijk schandalig dat de Franse kuststations hun informatie uitsluitend in de Franse taal uitgeven. Ze nemen niet eens de moeite om wat langzamer of letter-spellend te spreken. Het is onbegrijpelijk dat hier internationaal niet iets aan gedaan wordt. Die Fransen denken zeker nog steeds dat Frans de wereldtaal gaat worden. Mooi niet, maar wel stom en....gevaarlijk!!
Vanmorgen hebben we na de 03 - 06 wacht eerst de dagen-oude afwas gedaan en nog wat andere zaken die door het wachtlopen bij mist waren verwaarloosd. 08.30 uur hadden we het ontbijt bestaande uit de laatste sneetjes zelfgebakken brood met gesmolten kaas al achter de knopen, en dus wordt het verder een rustig dagje waarbij weer veel gelezen zal worden.
Calais in zicht – 14 juni 2009
08.00 uur, pos. 50.29 N 01.05 W, speed 6,5 Kn., log 19034 Nm., temp. 19 G., bar. 1014 Hp., bewolkt, goed zicht, nog 180 Nm. te gaan naar IJmuiden!
Wij varen nu in het Kanaal, en zullen rond de middag in de Dover street zijn. Het is een regenachtige nacht geweest met hier en daar een donderbui, maar de laatste tien minuten is het droog en er is ook weer helder zicht. We varen dicht langs de shipping lane, met aan BB-zijde zéker tien vrachtschepen op een mijltje of twee drie van ons vandaan. De trechter wordt steeds nauwer, dus steeds meer schepen in de buurt. Gelukkig is de nacht voorbij en is er ook weer goed zicht, want anders zouden we vierkante ogen krijgen van het turen op de radar en de AIS.

We hebben nog 180 Nm. te gaan, dus met een geschat gemiddelde van 6,8 Kn. zouden we nog ruim 26 uren voor de boeg hebben, dus onze ETA blijft nog steeds maandag in de loop van de morgen bij de sluizen van IJmuiden!
Jullie begrijpen wel dat het nieuws een beetje op raakt, want na zoveel weken aan boord is eigenlijk alles al een keer gepasseerd, dus hebben we even niets meer te vertellen. Dit was dan weer de zondag-krant, en wegens grote aankomstdrukte zullen jullie helaas verschoond blijven van de maandag-editie, sorry!

IJmuiden, 15 juni 2009
En terwijl de mannen hun laatste loodjes afleggen vertrekken wij (Rolf zijn ouders en Sil en ik) met de Riad twee dagen eerder vanuit Lemmer naar IJmuiden. Via Marken en Amsterdam, waar we Rolf zijn broer Mike oppikken liggen we de 14e in de jachthaven van IJmuiden en zijn gewapend met vlaggen en champagne klaar voor het onthaal! De volgende ochtend om 9.30 uur monsteren Dick en Titia, mijn moeder en de vrouw van Klaas, bij ons aan om de Rajac tussen de pieren van IJmuiden om ca. 9.45 uur binnen te halen. Het is een emotioneel moment om na 6 weken en zoveel duizenden mijlen verder onze stoere zeehelden, allemaal een paar kilootjes lichter maar gezond en wel weer te terug te zien.

Daar zijn ze! Tussen de pieren van IJmuiden

Aankomst in IJmuiden, de Riad met v.l.n.r: Titia, Femke, Dick, Sil, Mike en half achter de vlag Dieuwke

Daar moet op gedronken worden, mannen gefeliciteerd, proost!!

De Trans Atlantic Crossing 2009, St. Maarten-IJmuiden; 4253 mijlen zijn volbracht!
Eenmaal In de jachthaven van IJmuiden wordt gezoend, geproost en komen de verhalen los. Sil ziet zijn papa eindelijk weer in levende lijve en hoeft niet meer naar een foto te wijzen, Rolf is op tijd voor mijn bevalling en mijn vader Bart voor zowel die van mij als van mijn zus Jannette. Dick en Titia hebben hun mannen na 6 weken weer terug en kunnen nu zelf eindelijk met hun eigen boot gaan varen; voor hun voorlopig even geen strakke wachtschema’s, storm, mist en “opgestoofde vensterbanken”.
Na de champagne vertrekken wij met de Riad en de Rajac vanuit IJmuiden richting Lemmer en maken een tussenstop in Volendam. Hier doen we de aankomst nog een keer dunnetjes over met nieuwe haring een “wijntje en een biertje” of zoals mijn vader het noemt “wijntje, treintje”. Ook Guido, de inmiddels hoogzwangere Eveline en hun dochter Madelief van “La Barraka” van Marken (wij zijn in december 2006 met La Barraka vertrokken vanaf de Kaap Verden voor de Atlantische Oversteek naar de Carieb) weten ons met hun boot in Volendam te vinden en met z’n allen maken we er een gezellige avond van.

Guido, Eveline en Madelief
De volgende ochtend vertrekken we richting Lemmer, passeren de sluizen van ons vertrouwde Enkhuizen en worden we een paar mijl voor Lemmer feestelijk onthaald door de Schollevaer van Rob en Petra met mijn moeder aan boord.

Onderweg naar Lemmer en de zon breekt door, na een regenachtig begin van de dag wordt het toch nog mooi.

Feestelijk onthaal door de Schollevaer van Rob en Petra.
In Lemmer staat mijn hoogzwangere zus Jannette ons samen met haar dochter Nora al op te wachten en eenmaal in de oude sluis van Lemmer weten ook Koen en Marjolijn Maronier ons te vinden. Dat geldt ook voor de Leeuwarder Courant en de Zuidwestfriesland, die de volgende dag een mooi stuk over onze reis en aankomst plaatsen. Na drie jaar reizen en weer terug op de plek waar we 14 mei 2006 vertrokken, is de cirkel rond en onze reis nu echt ten einde. Iedereen bedankt voor dit warme onthaal!!

Mijn zus Jannette en haar dochter Nora

In de oude sluis van Lemmer, v.l.n.r. Rob, Petra, Nora, Sil, Dick, Rolf, Marjolijn en Koen

Leeuwarder Courant, d.d. 17 juni 2009
Een paar dagen later doen we heel toepasselijk bij restaurant Vis en Meer in Woudsend de aankomst van de Rajac met Klaas, Bart en Rolf nog een keer driedubbel over en onder het genot van een heerlijk wijntje (sinds IJmuiden is het alcoholverbod niet meer van kracht) en een verrukkelijk drie-gangen menu passeert de hele oversteek nog een keer de revue. Klaas en Bart, ontzettend bedankt dat jullie samen met Rolf dit avontuur zijn aangegaan en de Rajac weer veilig hebben teruggezeild naar Nederland, chapeau!!

Voorlopig is dit dan ook het einde van ons logboek en kijken wij, zeker door de komst van Sil en heel binnenkort ons tweede wondertje, terug op wel een hele mooie en bijzondere reis. Wij hebben drie fantastische jaren gehad maar nu wordt het ook weer tijd voor andere leuke dingen, gaan we weer op zoek naar werk, een huis maar blijven we zeker ook zeilen en mooie reizen maken.
We willen iedereen dan ook speciaal bedanken voor alle support, vriendschap, gastvrijheid, de honderden mailtjes, bijzondere momenten en ontmoetingen.

Ook Zeilmakerij Molenaar, bedankt voor jullie geweldige tuig, welke ons nooit in de steek heeft gelaten en alle andere aanverwante zeilzaken. Daarnaast natuurlijk ook bedankt dat we jullie website afgelopen drie jaar mochten gebruiken voor ons logboek.